Home Αθληση και ευεξία Κίνδυνος πρόωρου θανάτου λόγω της χρόνιας καθιστικής ζωής
Κίνδυνος πρόωρου θανάτου λόγω της χρόνιας καθιστικής ζωής

Κίνδυνος πρόωρου θανάτου λόγω της χρόνιας καθιστικής ζωής

0

Κίνδυνο πρόωρου θανάτου διατρέχουν αυτοί που δεν ασκούνται και επί είκοσι χρόνια κάνουν καθιστική ζωή όπως καταδεικνύει έρευνα που παρουσιάστηκε στο Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Καρδιολογίας και στο Διεθνές Συνέδριο Καρδιολογίας.

Πρόκειται για την πρώτη έρευνα που στάθηκε στο αποτέλεσμα της χρόνιας έλλειψης άσκησης. Η δρ Τριν Μόχολντ, από το νορβηγικό Πανεπιστήμιο Επιστήμης και Τεχνολογίας στο Τρόντχαιμ υπογραμμίζει ότι τα αποτελέσματα της έρευνας αναδεικνύουν τα οφέλη της σωματικής άσκησης για την πρόληψη πρόωρου θανάτου από οποιαδήποτε αιτία ή από καρδιαγγειακές νόσους κι αναφέρει: «Είναι σημαντικό να αρχίσει κανείς να ασκείται ακόμα και αν προηγουμένως δεν γυμναζόταν».

Η έρευνα στην οποία έλαβαν μέρος 23.146 κάτοικοι της Νορβηγίας άνω των 20 ετών, κατέγραφε τη δραστηριότητά τους όσον αφορά το επίπεδο της σωματικής τους άσκησης κατά τις χρονικές περιόδους 1984-1986, 1995-1997 και 2006-2008. Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες ανάλογα με το επίπεδο σωματικής άσκησης που ακολουθούσαν: η πρώτη ομάδα αφορούσε τους μη δραστήριους, δηλαδή όσους δεν ασκούνταν καθόλου, η δεύτερη ομάδα αφορούσε τους μέτρια δραστήριους (λιγότερες από δύο ώρες σωματικής άσκησης την εβδομάδα), ενώ στην τρίτη ομάδα μετείχαν οι πολύ δραστήριοι (πάνω από 2 ώρες άσκησης σε εβδομαδιαία βάση). Στη συνέχεια, οι ερευνητές συνέλεξαν δεδομένα για τους θανάτους έως το 2013 από τη βάση δεδομένων «Norwegian Cause of Death Registry». Διαπιστώθηκε ότι εκείνοι που δεν ασκούνταν σε όλο το διάστημα των 20 ετών είχαν διπλάσιο κίνδυνο πρόωρου θανάτου οποιασδήποτε αιτιολογίας και ήταν 2,7 φορές πιθανότερο να πεθάνουν από καρδιαγγειακές νόσους, ενώ εκείνοι που σε όλη τη διάρκεια της μελέτης ήταν μετρίως δραστήριοι διέτρεχαν 60% υψηλότερο κίνδυνο θανάτου οποιασδήποτε αιτιολογίας και 90% αυξημένη πιθανότητα θανάτου από καρδιαγγειακές νόσους σε σχέση με εκείνους που ασκούνταν τακτικά.

Όσοι υιοθέτησαν κάποια μορφή δραστηριότητας είχαν και θετική βελτίωση ενώ αυτοί που ασκούνταν στην αρχή αλλά διέκοψαν τη σωματική δραστηριότητα εμφάνιζαν τα ίδια επίπεδα κινδύνου με τους μη δραστήριους.

Σύμφωνα με τη  Μόχολντ υπάρχουν ξεκάθαρες προτάσεις σωματικής δραστηριότητας για τη βελτίωση της υγείας: 150 λεπτά μέτριας άσκησης ή 75 λεπτά έντονης αερόβιας άσκησης εβδομαδιαίως. Η ίδια εξηγεί ότι η διατήρηση της καλής φυσικής κατάστασης είναι πολύ σημαντική και ότι η άσκηση, ακόμα και σε επίπεδο μικρότερο του συνιστώμενου, μπορεί να έχει θετικό αντίκτυπο στην υγεία.