Home Επικαιρότητα Κβαντική φυσική ή επιμονή στις κοινωνικές δεξιότητες;
Κβαντική φυσική ή επιμονή στις κοινωνικές δεξιότητες;

Κβαντική φυσική ή επιμονή στις κοινωνικές δεξιότητες;

0

Οι γονείς των μικρών παιδιών τείνουν να ανησυχούν πολύ για το αν τα παιδιά τους αποκομίζουν τα μέγιστα όσο αφορά στην ακαδημαϊκή τους ζωή.

«Μπορεί ο Νίκος να διαβάσει τις 100 πιο συνηθισμένες λέξεις;»

« Η Μαρία; ξέρει να υπολογίζει μέχρι το 500;»

«Ο Θωμάς; Δεν κάνει ακόμη κβαντική φυσική;»

Ενώ η αρχική εκπαίδευση δημιουργεί ένα σημαντικό θεμέλιο για τις ακαδημαϊκές δεξιότητες, πολλοί γονείς θα εκπλαγούν μαθαίνοντας ότι οι κοινωνικές δεξιότητες είναι στην πραγματικότητα πολύ πιο ουσιαστικές και αποτελούν προγνωστικό παράγοντα για την ενήλικη ζωή.

Για παράδειγμα, μια μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2015 έδειξε ότι ανεξάρτητα από τα δημογραφικά στοιχεία της οικογένειας και την πρόωρη γνωστική ικανότητα του παιδιού,  οι κοινωνικές δεξιότητες που παρατηρήθηκαν στο νηπιαγωγείο έδειξαν σημαντική συσχέτιση με την ευημερία στην ηλικία των 25 ετών.

Ανεξάρτητα από το πόσο ικανό ήταν ένα παιδί στην ανάγνωση ή πόσα χρήματα κέρδιζαν οι γονείς του, τα παιδιά του νηπιαγωγείου που επέδειξαν κοινωνική επάρκεια είχαν περισσότερες πιθανότητες να αποφοιτήσουν από το γυμνάσιο, να πάνε στο πανεπιστήμιο και να βρουν δουλειά συγκριτικά με εκείνα που έδειξαν χαμηλότερο επίπεδο κοινωνικών δεξιοτήτων.

Έτσι, ενώ πολλοί γονείς και σχολεία μπορεί να νιώθουν την πίεση να περιορίσουν το παιχνίδι και την κοινωνική αλληλεπίδραση, προκειμένου να εξασφαλίσουν περισσότερο χρόνο εκμάθησης  «σκληρών δεξιοτήτων», είναι στην πραγματικότητα αυτές οι «μαλακές δεξιότητες» που είναι πιο ενδεικτικές για μια μακροπρόθεσμη επιτυχία.

Παρακάτω είναι πέντε σημαντικές κοινωνικές ικανότητες που μπορείτε να καλλιεργήσετε προς όφελος των παιδιών σας :

1. Πώς να παίζει καλά με τους άλλους

Το παιχνίδι είναι ένας ισχυρός δείκτης ανάπτυξης στα πρώτα χρόνια. Παίζοντας με άλλους, τα παιδιά μαθαίνουν να διαπραγματεύονται, να επιλύουν προβλήματα, να ελίσσονται, να μοιράζονται και να πειραματίζονται. Μπορείτε να βοηθήσετε το παιδί σας να οικοδομήσει αυτές τις δεξιότητες εξασφαλίζοντας χρόνο για ελεύθερο παιχνίδι με άλλα παιδιά.

Ενώ τα μαθήματα χορού, το ποδόσφαιρο και οι αγώνες μπορεί να έχουν τη δική τους αξία, τα παιδιά χρειάζονται αρκετό χρόνο να συμμετέχουν σε αδόμητο παιχνίδι με άλλα παιδιά, όπου μπορεί να επιβλέπονται – αλλά όχι να διδάσκονται – από τους ενήλικες γύρω τους.

2. Πώς να επιλύει τα προβλήματα

Την επόμενη φορά που τα παιδιά σας θα έχουν πρόβλημα… Αντισταθείτε! Καλέστε τα να συμμετάσχουν στη διαδικασία επίλυσης των  προβλημάτων τους.  Ζητήστε από το παιδί σας να περιγράψει τι συμβαίνει, να κατανοήσει τις λύσεις και να δοκιμάσει μία. Εξακολουθείτε να διατηρείτε ενεργή στάση, υποστηρίζοντας το παιδί σας μέσω της διαδικασίας, αλλά αντί να κάνετε όλοι την επίλυση μόνοι-ες σας, αφήστε το παιδί σας να υιοθετήσει το πρόβλημα, ρωτώντας: «Τι νομίζεις ότι θα μπορούσες να κάνεις γι ‘αυτό;»

Η διδασκαλία ενός παιδιού όσο αφορά στα προβλήματα σημαίνει επίσης ότι τα διδάσκουμε πώς να αποτύχουν και να προσπαθήσουν ξανά, η οποία είναι μια άλλη κρίσιμη “μαλακή δεξιότητα”. Όταν ρωτάμε τα παιδιά πώς εξελίσσεται η λύση τους, τους δίνουμε την ευκαιρία να αξιολογήσουν την εμπειρία τους και να κάνουν βελτιώσεις όταν είναι απαραίτητο. Τους διδάσκουμε ότι τα λάθη μας βοηθούν να μάθουμε και να προχωράμε.

3. Επισήμαινοντας κι αναγνωρίζοντας τα συναισθήματα

Τα παιδιά που αντιλαμβάνονται τα συναισθήματα γύρω τους είναι επίσης πιθανό να τα πηγαίνουν καλά και με τους άλλους. Μπορείτε να καλλιεργήσετε αυτή την ικανότητα δίνοντας προσοχή και ονοματίζοντας τα συναισθήματα. Μπορείτε να εξασκείστε στην αναγνώριση των συναισθημάτων στο σπίτι σας («Φαινόσασταν τόσο χαρούμενοι όταν κερδίσατε»), μιλώντας για τα συναισθήματα στις ιστορίες, καθώς και με ερωτήσεις τύπου: «Πώς νομίζετε ότι ένιωσε όταν συνέβη αυτό;»

Αξιοσημείωτο είναι πως η έρευνα έχει δείξει ότι η υπερβολική χρήση οθόνης μπορεί να επηρεάσει την ικανότητα του παιδιού να αναγνωρίζει τα συναισθήματα των άλλων. Βεβαιωθείτε ότι τα παιδιά σας έχουν αρκετό χρόνο για να παίζουν και να αλληλεπιδρούν πρόσωπο με πρόσωπο με άλλους ανθρώπους, αντί με pixels και φώτα σε μια οθόνη.

4. Πώς μπορώ να βοηθήσω;

Προσφέροντας τη βοήθειά τους,  σημαίνει ότι τα παιδιά είναι ικανά να κοιτάξουν πέρα από τον εαυτό τους και να αναγνωρίσουν τις ανάγκες των άλλων. Συγχαίροντας το παιδί σας όταν παρατηρείτε χρήσιμες συμπεριφορές, τα ενθαρρύνετε να συνεχίσουν.

Δώστε στο παιδί σας απλές ευκαιρίες να βοηθά μέσα στην οικογένειά σας – να ψωνίζετε παρέα στα παντοπωλεία, να προετοιμάσετε την καθαρή πάνα του μωρού κλπ. – και στη συνέχεια φροντίστε να είστε γενναιόδωροι εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη σας.

5. Ελέγχοντας τα συναισθήματά μου

Ο έλεγχος της παρόρμησης είναι ένα μέρος των εκτελεστικών λειτουργιών που κατευθύνεται από τον προμετωπιαίο φλοιό του εγκεφάλου. Αυτή η περιοχή δεν εξελίσσεται εντελώς μέχρι και στην πρώιμη ενηλικίωση, αλλά μερικές από τις ταχύτερες διεργασίες συμβαίνουν στα πρώτα χρόνια της παιδικής ηλικίας. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τα παιδιά χρειάζονται ευκαιρίες να εξασκήσουν αυτή την ικανότητα.

Όλα αυτά μας θυμίζουν τη διαβόητη μελέτη “marshmallow effect” όπου το παιδί πρέπει να καθυστερήσει την ικανοποίηση και να περιμένει πριν καταναλώσει ένα γλυκό,  αλλά μπορείτε επίσης να εξασκείστε μέσω του παιχνιδιού! Παιχνίδια κίνησης που απαιτούν για παράδειγμα από ένα παιδί να σταματήσει (Αγαλματάκια ακούνητα) ή ο Simon Says κ.ο.κ.

Το θεατρικό παιχνίδι αποτελεί  επίσης έναν πολύ καλό τρόπο για να οικοδομήσουμε αυτές τις δεξιότητες. Λαμβάνοντας ένα νέο ρόλο σε μια φανταστική ιστορία, τα παιδιά πρέπει να σχεδιάσουν πριν ενεργήσουν, να ελιχθούν και να επιλέξουν βήματα και κανόνες που θα ακολουθήσουν. Εξακολουθούν επίσης να σκέπτονται έξω από τη δική τους οπτική γωνία και να ενεργούν όπως σκέφτονται και οι άλλοι, αντί να ακολουθούν απλώς τις δικές τους παρορμήσεις.

Η γρήγορη εποχή μας μπορεί δίδει την εντύπωση ότι το παιδί σας χρειάζεται να αποκτήσει περισσότερα ακαδημαϊκά προσόντα – και σε ρυθμό πιο γρήγορο από ποτέ. Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι ότι οι «μαλακές» κοινωνικές δεξιότητες που κερδίζουν στην πρώιμη παιδική ηλικία – μέσα από τις αργές, απλές διαδικασίες παιχνιδιού και αλληλεπίδρασης, αναπτύσσοντας τους οικογενειακούς δεσμούς και έχοντας την προσοχή στραμμένη στο περιβάλλον τους – θα τα βοηθήσουν πολύ περισσότερο.