1. Home
  2. Παιδί
  3. Παιδικά ατυχήματα: Ποια είναι τα πιο συχνά;
Παιδικά ατυχήματα: Ποια είναι τα πιο συχνά;

Παιδικά ατυχήματα: Ποια είναι τα πιο συχνά;

0

Τι πρέπει να έχουν μαζί τους οι γονείς ώστε να είναι προετοιμασμένοι για όλα τα παιδικά ατυχήματα;

Γράφει η Βασιλική Χρ. Λαπέα, MD, Παιδίατρος, Στρατιωτικός Ιατρός, Επιμελήτρια Παιδιατρικού Τμήματος Ναυτικού Νοσοκομείου Αθηνών.

Tο τραύμα αποτελεί την κύρια αιτία θανάτου σε παιδιά ηλικίας μεγαλύτερής του ενός έτους και 65%  των θανάτων προέρχονται από ακούσιο τραυματισμό, αγγίζοντας τα 20.000 περιστατικά κάθε χρόνο, ενώ σε 50.000 περιπτώσεις παιδιών προκαλείται μόνιμη αναπηρία.

παιδικά ατυχήματαΤα πιο συχνά ατυχήματα στα παιδιά είναι τα τροχαία ατυχήματα, ο πνιγμός, η πνιγμονή, οι δηλητηριάσεις, τα εγκαύματα και οι πτώσεις.

Τα τροχαία ατυχήματα στη χώρα μας αποτελούν την πρώτη αιτία θανάτου σε παιδιά και νέους 10-24 ετών. Η μετακίνηση των παιδιών <13 ετών πρέπει να γίνεται πάντα στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου με χρήση κατάλληλου για την αντίστοιχη ηλικία καθίσματος. Επιπλέον, η εκπαίδευση των παιδιών με τους βασικούς κανόνες οδικής κυκλοφορίας  και την ορθή συμπεριφορά των πεζών είναι επιβεβλημένη και οι γονείς οφείλουν να αποτελούν παράδειγμα προς μίμηση.

Ο πνιγμός αποτελεί αιτία θανάτου σε παιδιά 1-14 ετών, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις προκαλούνται μόνιμες βλάβες. Τα βρέφη και μικρά παιδιά δεν αφήνονται ποτέ μόνα τους, καθώς ακόμη και νερό ύψους 5 εκατοστών μπορεί να οδηγήσει σε πνιγμό. Η χρήση σωσίβιου γιλέκου είναι ανεξάρτητη της κολυμβητικής ικανότητας των παιδιών που θα πρέπει να επιβλέπονται συνεχώς μόνο από ενήλικα που θα μπορεί να παρέμβει στο νερό σε περίπτωση ανάγκης. Ο παιδίατρος πρέπει να γίνεται μέτοχος της εκπαίδευσης των γονιών σε βασικές αρχές καρδιοπνευμονικής αναζωογόνησης, καθώς η έγκαιρη παρέμβαση μπορεί να σώσει μια ζωή.

Η πνιγμονή – εισρόφηση ξένου σώματος και απόφραξη των αεροφόρων οδών είναι συχνότερη σε βρέφη και νήπια. Στον λαιμό των παιδιών πρέπει να αποφεύγεται η τοποθέτηση κρεμαστών αντικειμένων όπως πιπίλες και οι πλαστικές σακούλες να απομακρύνονται.  Η συνεχής παρακολούθηση κατά τη διάρκεια του φαγητού από τον φροντιστή, η αποφυγή χορήγησης ξηρών καρπών σε παιδιά <3 ετών και η εξασφάλιση παιχνιδιών συμβατών με την ηλικία είναι απαραίτητα. Οι γονείς πρέπει να εκπαιδεύονται στην απομάκρυνση ξένου σώματος (χειρισμοί Heimlich) διατηρώντας ψυχραιμία που προέρχεται πάντα από τη γνώση.

Τα εγκαύματα είναι πιο συχνά στις ηλικίες 1-4 ετών. Τα μικρότερης ηλικίας παιδιά είναι πιο πιθανό να υποστούν εγκαύματα από υγρά ή ατμό, σε αντίθεση με μεγαλύτερης ηλικίας παιδιά που συνήθως έχουν άμεση επαφή με θερμές επιφάνειες ή φωτιά.

Σημαντική είναι η ασφάλεια του σπιτιού και η μείωση του κινδύνου πρόκλησης πυρκαγιάς αλλά και η άμεση αντιμετώπιση αυτής. Απαραίτητη είναι η επαγρύπνηση και ιδανικά η κατάστρωση σχεδίου διαφυγής που περιλαμβάνει  και τα παιδιά, παράλληλα με  την εγκατάσταση ανιχνευτών  καπνού και η εξασφάλιση πυροσβεστήρων σε προσιτό σημείο. Επιπλέον, κρίνεται απαραίτητο οι ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις να είναι ορθά συντηρημένες και οι πρίζες πάντα να καλύπτονται με ειδικά προστατευτικά καλύμματα.

Τα περισσότερα εγκαύματα προκύπτουν στον χώρο της κουζίνας. Το μαγείρεμα θα πρέπει να γίνεται πάντα με επιτήρηση ιδανικά σε πιο απομακρυσμένες εστίες της κουζίνας και να χρησιμοποιούνται σύγχρονες συσκευές με κλείδωμα ασφαλείας για παιδιά. Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται με το ζεστό νερό της βρύσης και προτείνεται η ρύθμιση του θερμοσίφωνα σε χαμηλότερη θερμοκρασία για την πρόληψη ατυχήματος. Ποτέ επίσης δεν αφήνονται εκτεθειμένα ζεστά ροφήματα για τον ίδιο λόγο. Τέλος, όταν χρησιμοποιούνται θερμαντικές συσκευές ή το τζάκι τα παιδιά πρέπει να βρίσκονται πάντα υπό επιτήρηση.

Οι δηλητηριάσεις αφορούν κυρίως νήπια 1-3  ετών με λήψη συχνότερα φαρμάκων, αλλά και μη φαρμακευτικών ειδών όπως προϊόντων οικιακής χρήσης, καθαρισμού, φυτοφαρμάκων, εντομοκτόνων, προϊόντων καπνού καπνισμένων και μη, υγρών αναπλήρωσης ηλεκτρονικών τσιγάρων και πολλών άλλων που μπορεί να φυλάσσονται ανεπαρκώς στο σπίτι. Η αποθήκευσή τους πρέπει να γίνεται αυστηρά σε χώρους που δεν έχουν πρόσβαση τα παιδιά όπως σε κλειδωμένα ντουλάπια σε  μη προσιτό ύψος. Ιδιαίτερη έμφαση πρέπει να δίνεται στην προφύλαξη των παιδιών από κατάποση μικρών μπαταριών ή αντικειμένων με μαγνήτη που προκαλούν πιθανές σοβαρές επιπλοκές. Το τηλέφωνο του κέντρου δηλητηριάσεων 2107793777 θα πρέπει να είναι πάντα διαθέσιμο και άμεση η επικοινωνία με τον παιδίατρο ώστε να δοθούν οδηγίες.

Οι πτώσεις αποτελούν την κύρια αιτία προσέλευσης στα εξωτερικά ιατρεία. Τα βρέφη και τα νήπια συνήθως τραυματίζονται έπειτα από πτώσεις, ενώ μεγαλύτερα παιδιά συνήθως από ατυχήματα με το ποδήλατο, καθιστώντας τη χρήση κράνους άκρως απαραίτητη. Παιδιά 5-9 ετών σχετίζονται κυρίως με κατάγματα άνω άκρων, ενώ οι έφηβοι συνήθως έχουν κακώσεις κεφαλής και τραυματισμό των κάτω άκρων.

Το περιβάλλον του σπιτιού, που θεωρητικά θα έπρεπε να είναι το πιο ασφαλές καταφύγιο για την παραμονή των παιδιών, σε ποσοστό 35% είναι ο τόπος του ατυχήματος. Η διαρκής παρακολούθηση βρεφών και μικρών παιδιών είναι βασική αρχή και οι πιθανοί κίνδυνοι πρέπει να εκτιμώνται. Η διασφάλιση των απαραίτητων για την περιποίηση του βρέφους κατά το μπάνιο ή την αλλαγή πάνας, η χρήση κούνιας και όχι κρεβατιού σε βρέφη και παιδιά μικρής ηλικίας, η τοποθέτηση προστατευτικών στα κάγκελα των μπαλκονιών, η κάλυψη γωνιών επίπλων και η ορθή στερέωση, η απομόνωση σκάλας, ο επαρκής φωτισμός των διαδρόμων και η απομάκρυνση επικίνδυνων εργαλείων είναι μόνο λίγα παραδείγματα.

Στις κακώσεις κεφαλής και του αυχένα αποφεύγονται οι χειρισμοί, ενώ σε εξωτερική αιμορραγία συνιστάται η εφαρμογή τοπικά πίεσης και η ανάρροπη θέση του τραυματισμένου μέλους. Οι γονείς θα πρέπει να έχουν ένα εύκολα προσβάσιμο κυτίο πρώτων βοηθειών για επιπόλαια ατυχήματα όπως εκδορές, μώλωπες και ήπιους τραυματισμούς εφοδιασμένο με τα απαραίτητα, όπως αποστειρωμένες γάζες και αυτοκόλλητους επιδέσμους, φυσιολογικό ορό, αντισηπτικό διάλυμα ή σπρέι για τραύματα και παγοκύστη στιγμής μιας χρήσης αν δεν υπάρχει διαθέσιμο ψυγείο.

Η πρόληψη των ατυχημάτων απαιτεί συνέπεια και οργάνωση. Σε κάθε περίπτωση όμως οι γονείς θα πρέπει να είναι κατάλληλα προετοιμασμένοι για δράση σε περίπτωση ατυχήματος οπλισμένοι με ψυχραιμία ακολουθώντας τις οδηγίες του παιδιάτρου.

Πηγή: Εφημερίδα “Περί Υγείας”