Προκαλεί αρθρίτιδα το τρέξιμο;

Οι δρομείς μπορεί να πάθουν αρθρίτιδα, ωστόσο είναι δυνατό να είναι το τρέξιμο η αιτία;  Σίγουρα, τα χρόνια τρεξίματος θα μπορούσαν να φθείρουν τις αρθρώσεις σας, όπως φθείρονται τα ελαστικά του αυτοκινήτου αφού κάνετε αρκετά χιλιόμετρα. Η οστεοαρθρίτιδα από την άλλη, ο πιο κοινός τύπος αρθρίτιδας, συνήθως επηρεάζει τους ηλικιωμένους.  Συχνά περιγράφεται ως ηλικιακή και εκφυλιστική νόσος. 

 Το τρέξιμο βλάπτει τις αρθρώσεις και οδηγεί σε αρθρίτιδα; Η αρθρίτιδα αναπτύσσεται πρώτα και γίνεται πιο αισθητή κατά το τρέξιμο; 

Ίσως δεν υπάρχει σχέση μεταξύ τρεξίματος και αρθρίτιδας για τους περισσότερους ανθρώπους. Ίσως όμως όσοι είναι προορισμένοι να αναπτύξουν αρθρίτιδα (λόγω των γονιδίων τους, για παράδειγμα) να την πάθουν νωρίτερα αν αρχίσουν να τρέχουν. Εκτεταμένη έρευνα τις τελευταίες δεκαετίες έχει διερευνήσει αυτά τα ερωτήματα. Αν και οι απαντήσεις δεν είναι ακόμα απολύτως σαφείς.

Ποια είναι η σχέση τρεξίματος και αρθρίτιδας;

Τα αυξανόμενα στοιχεία δείχνουν ότι το τρέξιμο δεν προκαλεί οστεοαρθρίτιδα ή οποιαδήποτε άλλη ασθένεια των αρθρώσεων. Μια μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2017 διαπίστωσε ότι οι ερασιτέχνες δρομείς  είχαν χαμηλότερα ποσοστά οστεοαρθρίτιδας ισχίου και γόνατος (3,5%) σε σύγκριση με τους επαγγελματίες δρομείς (13,3%) και τους μη δρομείς (10,2%). Σύμφωνα με μια μελέτη του 2018, το ποσοστό αρθρίτιδας ισχίου ή γόνατος μεταξύ 675 μαραθωνοδρόμων ήταν το μισό από το αναμενόμενο ποσοστό στον πληθυσμό των ΗΠΑ. Μια ανάλυση 24 μελετών του 2022 δεν βρήκε στοιχεία σημαντικής βλάβης στον χόνδρο που συνδέει τις αρθρώσεις του γόνατος στις μαγνητικές τομογραφίες που ελήφθησαν αμέσως μετά το τρέξιμο. Πρόκειται για   μερικές από τις δημοσιευμένες ιατρικές μελέτες για το θέμα ενώ συνολικά, η έρευνα δείχνει ότι το τρέξιμο αποκλείεται να είναι η αιτία αρθρίτιδας – και μπορεί ακόμη και να λειτουργεί προστατευτικά.

Γιατί είναι δύσκολο να μελετηθεί το τρέξιμο σε σχέση με  την αρθρίτιδα;

Η οστεοαρθρίτιδα χρειάζεται πολλά χρόνια για να αναπτυχθεί. Η πειστική έρευνα θα απαιτούσε πολύ χρόνο, ίσως μια δεκαετία ή περισσότερο. Είναι αδύνατο να πραγματοποιηθεί μια ιδανική μελέτη. Ο πιο ισχυρός τύπος ερευνητικής μελέτης είναι μια διπλή-τυφλή, τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη δοκιμή. Οι συμμετέχοντες σε αυτές τις μελέτες εκχωρούνται σε μια ομάδα θεραπείας (ίσως παίρνοντας ένα νέο φάρμακο) ή σε μια ομάδα ελέγχου (συχνά παίρνοντας εικονικό φάρμακο). Διπλή τυφλή μελέτη σημαίνει ότι ούτε οι ερευνητές ούτε οι συμμετέχοντες γνωρίζουν ποια άτομα ανήκουν στην ομάδα θεραπείας και ποια άτομα λαμβάνουν εικονικό φάρμακο. Όταν η θεραπεία που μελετάται είναι σε εξέλιξη, δεν υπάρχει τρόπος να διεξαχθεί αυτό το είδος δοκιμής.  Μπορεί να υπάρχουν σημαντικές διαφορές μεταξύ των ανθρώπων που τρέχουν και εκείνων που δεν έχουν καμία σχέση με το τρέξιμο. Για παράδειγμα, οι δρομείς μπορεί να ακολουθούν μια πιο υγιεινή διατροφή, να διατηρούν υγιέστερο βάρος ή να καπνίζουν λιγότερο από τους μη δρομείς. Μπορεί να διαφέρουν ως προς τον τρόπο ευθυγράμμισης των αρθρώσεων τους, τη δύναμη των συνδέσμων τους ή τα γονίδια που κατευθύνουν την ανάπτυξη του μυοσκελετικού συστήματος. Αυτοί οι παράγοντες θα μπορούσαν να επηρεάσουν τον κίνδυνο αρθρίτιδας και να κάνουν τα αποτελέσματα της μελέτης δύσκολο να ερμηνευθούν με σαφήνεια. Στην πραγματικότητα, μπορεί να εξηγήσουν γιατί ορισμένες μελέτες βρίσκουν ότι το τρέξιμο δρα προστατευτικά. Το αποτέλεσμα του τρεξίματος μπορεί να διαφέρει μεταξύ των ατόμων. Για παράδειγμα, είναι πιθανό, αν και δεν έχει αποδειχθεί, ότι τα άτομα με παχυσαρκία που τρέχουν τακτικά διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο αρθρίτιδας λόγω της πίεσης του υπερβολικού βάρους στις αρθρώσεις.

Καταλήγοντας, τα νεότερα δεδομένα  δείχνουν ότι το τρέξιμο δεν φθείρει τις αρθρώσεις σας. Φυσικά αν δεν σας αρέσει να τρέχετε, προσπαθήστε να βρείτε μορφές άσκησης που σας αρέσουν.