Μπορούν τα αντιφλεγμονώδη να οδηγήσουν σε χρόνιο πόνο;
Αυτό τουλάχιστον υπαινίσσεται νέα μελέτη που δείχνει ότι βραχυπρόθεσμα τα αντιφλεγμονώδη ανακουφίζουν από τον πόνο, μακροπρόθεσμα ωστόσο μπορεί να οδηγούν σε χρόνιο πόνο.
Έρευνα που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Science Translational Medicine με επικεφαλής κλινικούς γιατρούς στο Πανεπιστήμιο McGill του Καναδά δείχνει ότι ίσως είναι καιρός να επανεξεταστεί ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζεται ο πόνος άμεσα και πώς αυτό μεταφράζεται σε μακροπρόθεσμο πόνο.
Αρκετοί είναι εκείνοι που λαμβάνουν αντιφλεγμονώδη φάρμακα όπως μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ) για να μειώσουν τον πόνο. Ωστόσο, ενώ μερικοί άνθρωποι θα εξαλείψουν πλήρως τον πόνο τους με τα φάρμακα αυτά, σε άλλους η λήψη τους θα οδηγήσει σε χρόνιο πόνο.
Οι ερευνητές εξέτασαν 98 ασθενείς σε διάστημα τριών μηνών και διαπίστωσαν ότι ένα συγκεκριμένο κύτταρο στο σώμα που ονομάζεται ουδετερόφιλα ήταν βασικός παράγοντας στον τρόπο απόκρισης στον πόνο. Ανακάλυψαν ότι, ενώ ο αποκλεισμός αυτών των ουδετερόφιλων μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του πόνου βραχυπρόθεσμα, στα ποντίκια, ο αποκλεισμός τους μπορεί να παρατείνει τον πόνο έως και 10 φορές.
Οι ερευνητές είπαν επίσης ότι και άλλες μελέτες υποστήριξαν τα ευρήματά τους. Μια ανάλυση στο Ηνωμένο Βασίλειο που περιελάμβανε περίπου 500.000 άτομα διαπίστωσε ότι τα άτομα που έπαιρναν αντιφλεγμονώδη φάρμακα παρουσίασαν μακροχρόνιο χρόνιο πόνο για τα επόμενα 2 έως 10 χρόνια.
«Υπάρχουν πολλές αποδεικτικές μελέτες που δείχνουν προς την ίδια κατεύθυνση, καθεμία από τις οποίες αντισταθμίζει τα ελαττώματα της άλλης, και όλα αυτά αποτελούν μέρος μιας μεγαλύτερης ιστορίας για την κατανόηση του χρόνιου πόνου», είπε ο Jeffrey Mogil, PhD, συγγραφέας της μελέτης από το Πανεπιστήμιο McGill.
«Σε ασθενείς με χρόνια οσφυαλγία, η συσχέτιση μεταξύ της χρήσης ΜΣΑΦ και της επιμονής του πόνου είναι υποδηλωτική, αλλά σημαντική και σημαίνει ότι αξίζει να αφιερώσουμε χρόνο για καλύτερα ελεγχόμενες μελέτες για να δούμε αν αυτό ισχύει πραγματικά», ανέφερε ο David Edwards, MD, PhD, προϊστάμενος του Τμήματος Ιατρικής του Πόνου και αναπληρωτής καθηγητής Αναισθησιολογίας και Νευρολογικής Χειρουργικής στο Ιατρικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Vanderbilt.
Η Αμερικανική Ακαδημία Οικογενειακών Ιατρών συνιστά αντί να στραφούμε αρχικά σε φάρμακα για τη θεραπεία του πόνου, η χρήση θερμότητας, μασάζ ή φυσικοθεραπείας θα πρέπει να είναι οι πρώτες επιλογές μας. Εάν αυτά δεν λειτουργούν, φάρμακα όπως τα αντιφλεγμονώδη ή άλλα αναλγητικά όπως η ακεταμινοφαίνη μπορούν να βοηθήσουν.
Η αντιμετώπιση του χρόνιου πόνου είναι αιτιολογική ανάλογα με τη νόσο που προκάλεσε τον πόνο.
Στόχος της θεραπευτικής ομάδας που αντιμετωπίζει τον χρόνιο πόνο είναι να αντιμετωπίσει τον οξύ πόνο, ώστε αφενός να μην μεταπέσει σε χρόνιο και αφετέρου το χρόνιο να τον αντιμετωπίσει άμεσα, ώστε να μην οδηγήσει τον ασθενή σε κατάθλιψη, κοινωνική απόσυρση ή υποβάθμιση της ποιότητας ζωής του.