Η περίοδος της γρίπης βρίσκεται προ των πυλών και οι επιστήμονες πειραματίζονται με νέους, πιο εύχρηστους τρόπους διάγνωσης.
Μια καινοτόμα ιδέα υπόσχεται να αλλάξει ριζικά τον τρόπο που γίνονται οι έλεγχοι: ένα τεστ που θυμίζει… τσίχλα και «ενεργοποιείται» μέσω της γεύσης, ενδέχεται να αντικαταστήσει στο μέλλον τα ενοχλητικά ρινικά τεστ.
Στην καρδιά της τεχνολογίας αυτής βρίσκεται ένας μοριακός αισθητήρας, σχεδιασμένος να απελευθερώνει γεύση θυμαριού μόλις έρθει σε επαφή με τον ιό της γρίπης. Οι ερευνητές, οι οποίοι δημοσίευσαν τα αποτελέσματά τους στο περιοδικό ACS Central Science, σχεδιάζουν να ενσωματώσουν τον αισθητήρα σε τσίχλες ή παστίλιες, ώστε να διευκολύνουν τους ελέγχους στο σπίτι και να περιορίσουν τη μετάδοση πριν εμφανιστούν τα πρώτα συμπτώματα. Είναι γνωστό ότι οι ασθενείς με γρίπη είναι μεταδοτικοί ήδη από το προσυμπτωματικό στάδιο.
Τα παραδοσιακά διαγνωστικά τεστ, όπως τα PCR, αν και αξιόπιστα, παραμένουν δαπανηρά και απαιτούν χρόνο για την έκδοση αποτελεσμάτων. Οι επιστήμονες επιχειρούν να ξεπεράσουν αυτά τα εμπόδια, μεταφέροντας τον εντοπισμό του ιού σε μια πολύ πιο άμεση διαδικασία. Όπως εξηγούν ο Lorenz Meinel και η ομάδα του, προσεγγίζουν τη διάγνωση «με την απομάκρυνση από πολύπλοκους ανιχνευτές και μηχανήματα και την προσέγγισή τους σε έναν ανιχνευτή που είναι διαθέσιμος για οποιονδήποτε, παντού και οποτεδήποτε: τη γλώσσα».
Για τον σκοπό αυτό, ανέπτυξαν έναν μοριακό αισθητήρα που απελευθερώνει θυμόλη —μια ουσία με χαρακτηριστικό άρωμα και γεύση, η οποία βρίσκεται στο θυμάρι. Η τεχνολογία βασίζεται σε ένα υπόστρωμα της γλυκοπρωτεΐνης νευραμινιδάσης, που χρησιμοποιούν οι ιοί της γρίπης για να μολύνουν τα κύτταρα του οργανισμού. Στο υπόστρωμα αυτό προσάρτησαν ένα μόριο θυμόλης, δημιουργώντας έναν μηχανισμό που «ενεργοποιείται» παρουσία του ιού.
Η αποτελεσματικότητα της μεθόδου επιβεβαιώθηκε αρχικά σε εργαστηριακό περιβάλλον. Σε δοκιμές με δείγματα ανθρώπινου σάλιου από άτομα που είχαν διαγνωστεί με γρίπη, ο αισθητήρας κατάφερε να απελευθερώσει τη χαρακτηριστική γεύση μέσα σε μόλις 30 λεπτά. Τα επόμενα βήματα περιλαμβάνουν κλινικές δοκιμές σε ανθρώπους, οι οποίες αναμένεται να ξεκινήσουν σε περίπου δύο χρόνια, ώστε να ελεγχθεί η αξιοπιστία της ανίχνευσης σε προ- και μετα-συμπτωματικά στάδια.
Αν τελικά η τεχνολογία ενσωματωθεί σε τσίχλες ή παστίλιες, θα μπορούσε να αποτελέσει μια εύκολη και άμεση λύση για ελέγχους σε χώρους με αυξημένο κίνδυνο. Όπως υπογραμμίζει ο Meinel, «αυτός ο αισθητήρας θα μπορούσε να αποτελέσει ένα γρήγορο και προσβάσιμο εργαλείο 1ης γραμμής ελέγχου για την προστασία των ανθρώπων σε περιβάλλοντα υψηλού κινδύνου».
