Κακή λειτουργία του παιδικού εγκεφάλου από την υπερέκθεση στις οθόνες

Βρέφη που εκτίθενται υπερβολικά σε οθόνες παρουσιάζουν διαφορές στη λειτουργία του εγκεφάλου πέραν των οκτώ ετών.

Διαχρονική μελέτη κοόρτης στη Σιγκαπούρη, η οποία μελέτησε δεδομένα από 506 παιδιά, επιβεβαίωσε ότι ο υπερβολικός χρόνος οθόνης κατά τη βρεφική ηλικία συνδέεται με επιζήμια αποτελέσματα στις γνωστικές λειτουργίες, τα οποία συνεχίζουν να είναι εμφανή μετά την ηλικία των οκτώ ετών. 

Η μελέτη διαχρονικής κοόρτης της Σιγκαπούρης, που διεξήχθη από το Yong Loo Lin School of Medicine, το Εθνικό Πανεπιστήμιο της Σιγκαπούρης, το A*STAR’s Singapore Institute for Clinical Sciences (SICS), το Εθνικό Ινστιτούτο Εκπαίδευσης, το KK Women’s and Children’s Hospital, το Πανεπιστήμιο McGill και την Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ , αποκάλυψε ότι ο παρατεταμένος χρόνος επί της οθόνης κατά τη διάρκεια των βρεφικών ετών συνδέθηκε με αρνητικές συνέπειες όσον αφορά τις γνωστικές λειτουργίες.

Η έρευνα περιελάμβανε απαντήσεις 506 παιδιών, που μεγαλώνουν στη Σιγκαπούρη, προς την ομάδα Υγιεινών Αποτελεσμάτων (GUSTO), στην οποία αποτελούσαν μέρος από τη γέννησή τους. Μόλις τα μωρά έφτασαν στην ηλικία των 12 μηνών, οι γονείς κατέγραψαν τον εβδομαδιαίο χρόνο τους στην οθόνη, που εμπίπτουν σε μία από τις 4 κατηγορίες:

Λιγότερο από 1 ώρα.

1 με 2 ώρες.

2 με 4 ώρες.

Περισσότερες από 4 ώρες.

Στους 18 μήνες, η ερευνητική ομάδα συγκέντρωσε επίσης την εγκεφαλική τους δραστηριότητα χρησιμοποιώντας ηλεκτροεγκεφαλογράφημα (EEG) που μπορεί να παρακολουθεί τη λειτουργία του εγκεφάλου. Εκτός από το ΗΕΓ, τα παιδιά συμμετείχαν επίσης σε τεστ γνωστικής ικανότητας για να αξιολογήσουν το εύρος της προσοχής και την εκτελεστική τους λειτουργία μόλις έφτασαν στην ηλικία των εννέα. Οι ερευνητές εξέτασαν τη σχέση μεταξύ του χρόνου οθόνης και της λειτουργίας του εγκεφάλου EEG και διαπίστωσαν ότι τα παιδιά που εκτέθηκαν σε μεγαλύτερο χρόνο οθόνης κατά τη διάρκεια της βρεφικής ηλικίας είχαν μεγαλύτερα κύματα χαμηλής συχνότητας, κάτι που συνδέεται με μειωμένα επίπεδα γνωστικής ικανότητας.

Για να διαπιστωθεί περαιτέρω εάν ο χρόνος οθόνης είχε μεγαλύτερη επίδραση σε όλη την παιδική τους ηλικία, η μελέτη εξέτασε δεδομένα σε 3 φάσεις της ζωής των παιδιών – όταν ήταν 12 μηνών, 18 μηνών και 9 ετών. Η ερευνητική ομάδα συμπέρανε ότι ο υπερβολικός χρόνος επί της οθόνης αύξησε επίσης την εγκεφαλική δραστηριότητα και συνέβαλε στην εξασθένηση της γνωστικής λειτουργίας.

Η Δρ Evelyn Law από το NUS Medicine and SCIC’s Translational Neuroscience Program δήλωσε: «Η μελέτη παρέχει αδιάσειστα στοιχεία σε υπάρχουσες μελέτες ότι ο χρόνος οθόνης των παιδιών μας πρέπει να παρακολουθείται στενά, ιδιαίτερα κατά την πρώιμη ανάπτυξη του εγκεφάλου».

Οι ερευνητές ανησυχούν επίσης ότι οι οικογένειες που επιτρέπουν στα πολύ μικρά παιδιά να περνούν πολλές ώρες στην οθόνη αντιμετωπίζουν συχνά πρόσθετες προκλήσεις. Στρεσογόνους παράγοντες όπως η ανασφάλεια τροφής ή στέγασης και προβλήματα διάθεσης των γονέων. Χρειάζεται περισσότερη δουλειά για να κατανοηθούν οι λόγοι της υπερέκθεσης των μικρών παιδιών στις οθόνες και να γίνει διάκριση της άμεσης συσχέτισης της χρήσης της οθόνης στα βρέφη έναντι των οικογενειακών παραγόντων που προδιαθέτουν την πρώιμη χρήση της οθόνης σε εκτελεστικές βλάβες.