1. Home
  2. Επικαιρότητα
  3. Μ. Δερμιτζάκης και Α. Λινού στο 11ο Συνέδριο The Future of Healthcare in Greece
Μ. Δερμιτζάκης και Α. Λινού στο 11ο Συνέδριο The Future of Healthcare in Greece

Μ. Δερμιτζάκης και Α. Λινού στο 11ο Συνέδριο The Future of Healthcare in Greece

0

Μανώλης Δερμιτζάκης: “Ανάγκη να επενδύσουμε σε βασική έρευνα”

Στις συνέπειες που αφήνει η Πανδημία COVID-19 όχι μόνο σε επιστημονικό αλλά και σε κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο, αλλά και στα διδάγματα που θα πρέπει να αντλήσει η παγκόσμια κοινότητα από αυτή την κρίση, αναφέρθηκε o καθηγητής Γενετικής στο Τμήμα Ιατρικής Γενετικής και Ανάπτυξης της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Γενεύης, Μανώλης Δερμιτζάκης, στο συνέδριο Τhe Future of Healthcare in Greece.

Αναφερόμενος στα προβλήματα που υπήρξαν σε παγκόσμιο επίπεδο όσον αφορά την αντιμετώπιση της πανδημίας είπε ότι αυτά είχαν να κάνουν πρώτα από όλα με την υψηλή μεταδοτικότητα του ιού, το γεγονός ότι δεν υπήρχε παγκόσμια πολιτική δομή για την αντιμετώπιση ενός τέτοιο προβλήματος  – ο Π.Ο.Υ. δεν ανταπεξήλθε στο ύψος των περιστάσεων -, υπήρξε έλλειψη συντονισμένων πολιτικών για διάθεση δεδομένων και δράσεις έρευνας, αλλά και κακή επικοινωνιακή πολιτική από επιστήμονες και πολιτικούς που δεν κατάφεραν να επικοινωνήσουν σωστά στον κόσμο τα ζητήματα που προκύπταν.

Ένα από τα μεγαλύτερα συμπεράσματα που αντλήθηκαν από αυτή την Παγκόσμια Υγειονομική κρίση, είναι ότι «Δεν υπάρχει Οικονομία χωρίς Υγεία» και γι’ αυτό οι επενδύσεις πρέπει  να προτεραιοποιηθούν με νέα κριτήρια, τόνισε ο κ. Δερμιτζάκης, αναφερόμενος στις οικονομικές συνέπειες της πανδημίας. Σε επιστημονικό επίπεδο υπογράμμισε την ανάγκη να επενδύσουμε σε βασική έρευνα, την ανάγκη για δημιουργία υποδομών και ανθρώπινου δυναμικού για την αντιμετώπιση κρίσεων αλλά και την ανάγκη για παγκόσμιο συντονισμό στην έρευνα.

Όπως είπε χώρες όπως η Αμερική και το Ηνωμένο Βασίλειο, έδωσαν λύσεις στην περίοδο της πανδημίας ακριβώς επειδή είχαν τις υποδομές σε ερευνητικό επίπεδο. «Η Ελλάδα έχει τη δυνατότητα να βρεθεί στο μέτωπο της αντιμετώπισης τέτοιου είδους προβλημάτων, αλλά δεν έχει τις υποδομές», είπε ο κ. Δερμιτζάκης. Στον τομέα της Υγείας, η πανδημία μας έδειξε την αξία της πρόληψης, σημείωσε ο κ. Δερμιτζάκης, αναφερόμενος στη χρήση των τεστ που μπορεί να επεκταθεί και σε άλλες ασθένειες. Τόνισε επίσης την ανάγκη σύνδεσης των Νοσοκομείων με τον τομέα της έρευνας, αλλά και την ανάγκη καταγραφής και διαχείρισης δεδομένων σε παγκόσμιο επίπεδο, σημειώνοντας ότι η Ελλάδα υστερεί ακόμα στο σύστημα ηλεκτρονικής καταγραφής δεδομένων μέσα στα νοσοκομεία.

Απαντώντας σε ερωτήσεις, ο καθηγητής ανέφερε ότι η κατανομή των εμβολιασμών είναι αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία από την ανοσία της αγέλης, γιατί αν έχουν παραμείνει ομάδες πληθυσμού ανεμβολίαστες όπως π.χ. αυτές των παιδιών,  παραμένουμε εκτεθειμένοι στον κίνδυνο. Η συζήτηση για τον εμβολιασμό των παιδιών, θα έπρεπε να έχει τελειώσει, ώστε τα παιδιά να γυρίσουν προστατευμένα από το Σεπτέμβριο στα σχολεία.  Οι παραλλαγές  του κορωνοϊού δεν εμπεριέχουν τόσο μεγάλο κίνδυνο, τα εμβόλια μας προστατεύουν, αρκεί να  μην παραμείνει ο εμβολιασμός ένα κομμάτι της «ελίτ».

Λινού: «Δεν δώσαμε ποτέ σημασία στην επικοινωνία της υγείας για να περάσουμε τα σωστά μηνύματα σε διαφορετικές ομάδες πληθυσμού»

Την έλλειψη τεχνικών επικοινωνίας στην υγεία, ώστε να μπορέσουν οι επιστήμονες και οι πολιτικοί να περάσουν τα σωστά μηνύματα σε διαφορετικές ομάδες πληθυσμού, επεσήμανε η Αθηνά Λινού, καθηγήτρια Επιδημιολογίας ΕΚΠΑ, μιλώντας στο συνέδριο The Future of Healthcare in Greece.  Η κ. Λινού σχολίασε ότι δυστυχώς οι επιστήμονες θεώρησαν ότι «τα ξέρουν όλα», και οι πολιτικοί ότι «μπορούν να τα αλλάξουν όλα», χωρίς να θυμηθούν το κλασικό παράδειγμα του καπνίσματος, που ήταν καθοριστικό για την αποτυχία της επιστήμης και της πολιτικής να περάσουν αποτελεσματικά το μήνυμα στον πληθυσμό.

Η κ. Λινού, κάνοντας μια αποτίμηση για τα πεπραγμένα διαφορετικών συστημάτων υγείας για τη διαχείριση της πανδημίας, επεσήμανε ότι κάποια συστήματα έκαναν ελάχιστα για τη δημόσια υγεία, διαχειριζόμενα απλώς τις υγειονομικές συνέπειες της πανδημίας, ενώ άλλα είναι περισσότερα κοινωνιο-κεντρικά, προσθέτοντας ότι στα δεύτερα θα πρέπει να βασιστούμε στο μέλλον.

Ανέφερε ότι οι πανδημίες θα αυξηθούν στο μέλλον, σε συχνότητα και απαιτούν ταχεία αντίδραση.  Τα κλασικά παραδείγματα γρήγορης αντιμετώπισης είναι η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία, που επιπλέον είχαν θέσει ως κύριο θέμα της ψυχική υγεία των παιδιών, των ηλικιωμένων, των εργαζομένων κ.ά., την ίδια στιγμή που άλλα συστήματα έχουν αγνοήσει παντελώς τις επιπτώσεις σε χρόνια νοσήματα, καθώς και στην ψυχική υγεία.

Όπως επεσήμανε: «Τα νέα προβλήματα δεν λύνονται με παλιές μεθόδους και οι πανδημίες δεν αντιμετωπίζονται μόνο με κλινικές μεθόδους. Πρέπει να αποφασίζουμε γρήγορα, ακόμα και χωρίς όλα τα διαθέσιμα evidence-based δεδομένα, αλλά σίγουρα χρειαζόμαστε στοιχεία». Χρειαζόμαστε να χτίσουμε σοβαρά συστήματα ιχνηλάτησης. Επίσης, ο ρόλος των διεθνών οργανισμών πρέπει να αλλάξει, γιατί ο κίνδυνος είναι παγκόσμιος και η λύση πρέπει αντιστοίχως να είναι παγκόσμια. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να συζητηθεί σοβαρά η άρση των πατεντών, γιατί δεν μπορεί να έχουμε ξεχωριστή λύση για κάθε χώρα, αλλά διεθνείς λύσεις που να καλύπτουν όλες τις χώρες επιδημιολογικά.

Τέλος, ανέφερε ότι πρέπει να αφουγκραστούμε την κοινωνία, για να συνεργαστούμε με όλα τα μέρη της σε κάθε χώρα, τόσο σε επίπεδο πολιτισμικό όσο και σε επίπεδο κοινωνικό, για να αλλάξουμε συμπεριφορές, να επιλύσουμε το θέμα της παρούσας πανδημίας και να αντιμετωπίσουμε την επόμενη. Καταληκτικά, όπως είπε η κ. Λινού: «Να θυμόμαστε ότι η λύση των πανδημιών βρίσκεται στην πρόληψη και όχι στη θεραπεία».