Διαλειμματική νηστεία μετά τα 60: Πότε οι πολλές ώρες χωρίς φαγητό μπορεί να επιβαρύνουν την υγεία
Η διαλειμματική νηστεία έχει αποκτήσει μεγάλη δημοτικότητα τα τελευταία χρόνια, κυρίως λόγω της πιθανής συμβολής της στη διαχείριση του βάρους και τη μεταβολική υγεία. Ωστόσο, νέα ερευνητικά στοιχεία δείχνουν ότι τα μεγάλα διαστήματα αποχής από το φαγητό ενδέχεται να μην έχουν την ίδια επίδραση σε όλες τις ηλικίες.
Μελέτη που πραγματοποιήθηκε στη Σουηδία και συμπεριέλαβε σχεδόν 3.000 άτομα ηλικίας 60 ετών και άνω διαπίστωσε ότι όσοι περνούσαν περισσότερες ώρες της ημέρας χωρίς να καταναλώνουν τροφή παρουσίαζαν ταχύτερη συσσώρευση χρόνιων παθήσεων κατά την περίοδο παρακολούθησης. Η συσχέτιση ήταν ακόμη πιο έντονη στους συμμετέχοντες ηλικίας 78 ετών και άνω.
Ωστόσο, τα ευρήματα δεν αποδεικνύουν ότι η διαλειμματική νηστεία προκαλεί ασθένειες. Οι ερευνητές υπογραμμίζουν ότι απαιτούνται περισσότερες μελέτες, καθώς σημαντικό μέρος της υπάρχουσας έρευνας για τη χρονικά περιορισμένη διατροφή αφορά νεότερους ενήλικες.
Τι έδειξε η έρευνα για τη διαλειμματική νηστεία μετά τα 60
Ερευνητές του Karolinska Institutet ανέλυσαν δεδομένα από 2.981 ανθρώπους ηλικίας τουλάχιστον 60 ετών, οι οποίοι συμμετείχαν σε μακροχρόνια μελέτη για τη γήρανση. Η μέση ηλικία των συμμετεχόντων κατά την έναρξη της έρευνας ήταν τα 74 έτη.
Η παρακολούθηση διήρκεσε έως και 15 χρόνια. Οι ερευνητές εξέτασαν την εμφάνιση 60 διαφορετικών χρόνιων παθήσεων, αξιοποιώντας στοιχεία από ιατρικά αρχεία, εξετάσεις, φαρμακευτική αγωγή και εθνικά μητρώα υγείας.
Τα άτομα που ακολουθούσαν τα μεγαλύτερα διαστήματα χωρίς φαγητό παρουσίασαν ταχύτερη αύξηση στον αριθμό των χρόνιων νοσημάτων.
Καρδιά, εγκέφαλος και ψυχική υγεία
Η συγκεκριμένη συσχέτιση ήταν περισσότερο εμφανής σε καρδιαγγειακές παθήσεις, μεταξύ των οποίων η καρδιακή ανεπάρκεια και το εγκεφαλικό επεισόδιο. Σύνδεση καταγράφηκε επίσης με νευροψυχιατρικές παθήσεις, όπως η κατάθλιψη και η άνοια.
Αντίθετα, δεν παρατηρήθηκε αντίστοιχη σχέση με μυοσκελετικές παθήσεις, όπως η αρθρίτιδα και η οστεοπόρωση.
Γιατί η ηλικία ενδέχεται να παίζει ρόλο
Η επίδραση των παρατεταμένων διαστημάτων χωρίς φαγητό φαίνεται να διαφοροποιείται ανάλογα με την ηλικία. Ιδιαίτερα στους συμμετέχοντες άνω των 78 ετών, η μεγαλύτερη διάρκεια νηστείας συνδέθηκε με ταχύτερη συσσώρευση χρόνιων παθήσεων.
Με την πάροδο των χρόνων, ο οργανισμός υφίσταται αλλαγές στον μεταβολισμό, την πέψη και τον τρόπο με τον οποίο αξιοποιεί τα θρεπτικά συστατικά. Έτσι, ένα διατροφικό πρόγραμμα που μπορεί να είναι εύκολο για έναν νεότερο ενήλικα δεν είναι απαραίτητα εξίσου κατάλληλο για έναν μεγαλύτερο σε ηλικία άνθρωπο.
Χρειάζεται προσοχή και με τη φαρμακευτική αγωγή
Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται και από όσους λαμβάνουν πολλά φάρμακα. Ορισμένα σκευάσματα πρέπει να λαμβάνονται μαζί με τροφή, ενώ άλλα ενδέχεται να επηρεάζουν τα επίπεδα γλυκόζης όταν λαμβάνονται χωρίς γεύμα.
Για τον λόγο αυτό, όσοι ακολουθούν συστηματική φαρμακευτική αγωγή δεν θα πρέπει να τροποποιούν μόνοι τους το διατροφικό τους πρόγραμμα, αλλά να συμβουλεύονται τον γιατρό ή τον διαιτολόγο τους.
Η διαλειμματική νηστεία δεν είναι ίδια για όλους
Η μελέτη δεν σημαίνει ότι οι άνθρωποι άνω των 60 πρέπει απαραίτητα να εγκαταλείψουν τη διαλειμματική νηστεία. Αναδεικνύει, όμως, τη σημασία της προσαρμογής κάθε διατροφικής πρακτικής στην ηλικία, την κατάσταση της υγείας, τη φαρμακευτική αγωγή και τις ανάγκες κάθε οργανισμού.
Για τους μεγαλύτερους σε ηλικία ανθρώπους, η επαρκής πρόσληψη θερμίδων, πρωτεΐνης, βιταμινών και μετάλλων, αλλά και η διατήρηση της μυϊκής μάζας και της αυτονομίας, αποτελούν σημαντικές προτεραιότητες.
Επομένως, πριν από την εφαρμογή μεγάλων διαστημάτων νηστείας, ιδιαίτερα μετά τα 60 ή σε περίπτωση χρόνιων παθήσεων και φαρμακευτικής αγωγής, είναι σημαντικό να προηγείται εξατομικευμένη συμβουλή από επαγγελματία υγείας.