Του Δρ. Παναγιώτη Σκλαβούνο,
Μαιευτήρα-Γυναικολόγο, Γυναικολόγο-Ογκολόγο.
Η κατανόηση του τι είναι τα ινομυώματα και πώς μπορεί να επηρεάσουν την υγεία, αποτελεί βασικό βήμα για κάθε γυναίκα που έχει διαγνωστεί ή υποψιάζεται την παρουσία τους. Ο Δρ. Παναγιώτης Σκλαβούνος, Μαιευτήρας-Γυναικολόγος, Εξειδικευμένος Γυναικολόγος Ογκολόγος και Διευθυντής της Β’ Κλινικής Γυναικολογικής Ογκολογίας στο νοσοκομείο ΜΗΤΕΡΑ, εξηγεί τα σημάδια που πρέπει να προσέξουμε και τι μπορεί να συμβεί αν μείνουν χωρίς παρακολούθηση ή θεραπεία.
Ποια είναι τα συμπτώματα που δείχνουν την ύπαρξη ινομυωμάτων;
Τα ινομυώματα κατατάσσονται ανάμεσα στις πιο συχνές καλοήθεις παθήσεις του γυναικείου αναπαραγωγικού συστήματος και εντοπίζονται έως και στο 40% των λευκών γυναικών και στο 80% των έγχρωμων γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας. Τις περισσότερες φορές εμφανίζονται σε ηλικίες 35-45 ετών.
Μία στις τέσσερις γυναίκες που έχουν ινομυώματα δεν παρουσιάζουν κανένα σύμπτωμα και συχνά τα ανακαλύπτουν τυχαία σε μια προληπτική γυναικολογική εξέταση. Ωστόσο, όταν υπάρχουν συμπτώματα, μπορεί να περιλαμβάνουν:
-
Διαταραχές της περιόδου (έντονη ή παρατεταμένη αιμορραγία, αιμορραγία μεταξύ κύκλων)
-
Πόνους στην κοιλιά, τη μέση ή τα πόδια
-
Αίσθημα βάρους και φουσκώματος στην κοιλιά
-
Δυσφορία κατά τη σεξουαλική επαφή ή κατά τη διάρκεια εγκυμοσύνης
-
Υπογονιμότητα σε ορισμένες περιπτώσεις
Όπως επισημαίνει ο Δρ. Σκλαβούνος, «Η παραπάνω συμπτωματολογία είναι ενδεικτική της παρουσίας ενός ή περισσότερων ινομυωμάτων και πρέπει να οδηγήσει τη γυναίκα σε περαιτέρω διερεύνηση».
Διάγνωση και εξετάσεις
Η διάγνωση ξεκινά με τη λήψη λεπτομερούς ιατρικού ιστορικού και αξιολόγηση τυχόν παραγόντων κινδύνου, όπως οικογενειακό ιστορικό ή συνοδά νοσήματα (π.χ. υπέρταση, σακχαρώδης διαβήτης). Στη συνέχεια, ο γυναικολόγος μπορεί να προτείνει:
-
Αμφίχειρη γυναικολογική εξέταση
-
Κολπικό υπερηχογράφημα
-
Μαγνητική ή αξονική τομογραφία (σε επιλεγμένες περιπτώσεις)
Θεραπευτικές επιλογές: από συντηρητικές έως χειρουργικές
Δεν υπάρχει μια ενιαία θεραπεία για όλα τα περιστατικά. Όπως εξηγεί ο Δρ. Σκλαβούνος, «Η αντιμετώπιση των ινομυωμάτων πρέπει να εξατομικεύεται με βάση τη θέση, το μέγεθος, τα συμπτώματα και τις ανάγκες κάθε γυναίκας».
Η φαρμακευτική αγωγή επικεντρώνεται στην ανακούφιση των συμπτωμάτων, χωρίς να εξαλείφει τα ινομυώματα. Όταν απαιτείται χειρουργική παρέμβαση, οι διαθέσιμες μέθοδοι περιλαμβάνουν:
-
Επεμβατική υστεροσκόπηση για την αφαίρεση υποβλεννογόνιων ινομυωμάτων
-
Λαπαροσκοπική ή ρομποτική αφαίρεση ενδοτοιχωματικών ή υπορογόνιων ινομυωμάτων
-
Λαπαροσκοπική υστερεκτομία, κυρίως για γυναίκες που έχουν ολοκληρώσει τον οικογενειακό τους προγραμματισμό
Η επιλογή μεθόδου εξαρτάται τόσο από την ιατρική εκτίμηση όσο και από τις προτιμήσεις της ασθενούς.
Τι συμβαίνει αν δεν αντιμετωπιστούν τα ινομυώματα;
Στις περισσότερες περιπτώσεις, τα ινομυώματα δεν εγκυμονούν σοβαρούς κινδύνους εκτός από την πιθανή ενόχληση και το άγχος που μπορεί να προκαλούν. Η υπογονιμότητα αφορά μόνο ένα μικρό ποσοστό γυναικών, ενώ ο φόβος ότι μπορεί να εξελιχθούν σε κακοήθεια είναι αβάσιμος. «Οι όγκοι δεν είναι κακοήθεις», σημειώνει ο Δρ. Σκλαβούνος, προσθέτοντας πως «το πιο σημαντικό είναι να βεβαιωθούμε ότι ένα ύποπτο εύρημα δεν πρόκειται εξαρχής για σάρκωμα της μήτρας, μια σπάνια αλλά επιθετική μορφή καρκίνου».