Οι έφηβοι σκέφτονται την αυτοκτονία πολύ περισσότερο από όσο φαντάζονται οι γονείς τους

Οι έφηβοι μπορεί να σκέφτονται την αυτοκτονία πιο συχνά από ό,τι συνειδητοποιούν οι γονείς.
Σε μια μελέτη που δημοσιεύτηκε πριν από μερικά χρόνια στο περιοδικό Pediatrics, οι ερευνητές πήραν συνεντεύξεις σε περισσότερους από 5.000 εφήβους ηλικίας από 11 έως 17 ετών. Σε αυτές τις συνεντεύξεις, τους ρώτησαν αν είχαν σκεφτεί ποτέ να αυτοκτονήσουν – ή αν είχαν σκεφτεί ποτέ πολύ γύρω από τον θάνατο ή την περίπτωση του δικού τους θανάτου. Οι γονείς των εφήβων ρωτήθηκαν  αντίστοιχα αν πίστευαν ότι οι έφηβοί τους είχαν σκεφτεί ποτέ να αυτοκτονήσουν ή αν είχαν σκεφτεί τον θάνατό τους.

Αξιοσημείωτο είναι πως οι μισοί από τους γονείς των εφήβων που σκέφτηκαν να αυτοκτονήσουν δεν είχαν ιδέα για το τι σκεφτόντουσαν τα παιδιά τους – όπως και τα τρία τέταρτα των γονέων των εφήβων που σκέφτονταν συχνά τον θάνατο.

Η έρευνα δείχνει ότι τα προβλήματα ψυχικής υγείας αυξάνονται στη νεολαία. Σύμφωνα με την Έρευνα Συμπεριφοράς που θέτει σε κίνδυνο τους νέους και διεξηχθήκε  το 2021, το 42% των μαθητών γυμνασίου ανέφερε επίμονα συναισθήματα θλίψης και απελπισίας. Το 22% σκέφτηκε σοβαρά την αυτοκτονία και το 10% το αποπειράθηκε.

Οι αριθμοί ήταν υψηλότεροι για τα κορίτσια και τους νέους που προσδιορίζονται ως LGBTQ+:

Σχεδόν το 60% των κοριτσιών βίωσαν επίμονη θλίψη και απελπισία. Το 30% σκέφτηκε σοβαρά την απόπειρα αυτοκτονίας και το 13% έκανε την απόπειρα.
Μεταξύ των νέων LGBTQ+, το 70% βίωσε επίμονη θλίψη και απελπισία. Το 45% σκέφτηκε σοβαρά την απόπειρα αυτοκτονίας και το 22% αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει.

Το άγχος και η απομόνωση που προκλήθηκε από την πανδημία έπαιξαν ξεκάθαρα ρόλο. Ενώ οι έφηβοι επιστρέφουν στο σχολείο, η επανεισαγωγή ήταν δύσκολη για πολλούς. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης παίζουν επίσης ξεκάθαρα ρόλο, προκαλώντας μη ρεαλιστικές συγκρίσεις, ενισχύοντας αρνητικές σκέψεις και ιδέες και ενθαρρύνοντας τον εθισμό στα σόσιαλ. Αποτελεί επίσης πηγή εκφοβισμού: στην έκθεση, το 16% των μαθητών γυμνασίου ανέφερε ότι εκφοβίστηκε ηλεκτρονικά, συμπεριλαμβανομένου του 20% των κοριτσιών και του 27% εκείνων που προσδιορίζονται ως LGBTQ+.

Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι οι γονείς δεν γνωρίζουν ότι οι έφηβοί τους σκέφτονται να αυτοκτονήσουν. Οι έφηβοι μπορεί να μην συνειδητοποιούν πάντα πόσο άσχημα αισθάνονται και μπορεί να μην θέλουν να το πουν στους γονείς τους – τόσο από φόβο μήπως τους ανησυχήσουν όσο και λόγω αβεβαιότητας για το πώς μπορεί να αντιδράσουν οι γονείς τους.

Οι γονείς μπορεί να χάνουν τα σημάδια κατάθλιψης των εφήβων ή να τα παρερμηνεύουν ή να τα αποδίδουν σε κάτι αθώο. Εξάλλου, είναι φυσικό να θέλετε να πιστεύετε ότι το παιδί σας είναι καλά, αντί να πιστεύετε ότι μπορεί να αυτοκτονήσει. Και δεδομένου ότι αρκετοί έφήβοι δραματοποιούν σχεδόν τα πάντα, είναι κατανοητό ότι οι γονείς θα μπορούσαν να παρερμηνεύσουν τις δηλώσεις τους σχετικά με τον θάνατο.

Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς;
Προσέξτε τα σημάδια κατάθλιψης στους εφήβους και μην τα αγνοείτε ποτέ. Έχετε το νου σας για περιπτώσεις όπως:
πτώση βαθμών
να είναι ευερέθιστοι ή θυμωμένοι συχνά
να βαριούνται συνέχεια ή/και να εγκαταλείπουν τις δραστηριότητες
δυσκολία στις σχέσεις, συμπεριλαμβανομένης της αλλαγής ομάδων συνομηλίκων ή της απομόνωσης
επικίνδυνη  συμπεριφορά
επίμονα σωματικά παράπονα όπως πονοκέφαλοι ή στομαχόπονοι
κούραση
Ακούστε τον έφηβό σας και μην υποθέτετε ποτέ ότι δηλώσεις όπως «κανείς δεν νοιάζεται αν ζω ή αν πεθάνω» είναι απλώς δράμα. Αντί να πείτε «Δεν το εννοείς αυτό», ρωτήστε τους αν το εννοούν. Συχνά οι γονείς ανησυχούν ότι το να ρωτήσουν για την αυτοκτονία μπορεί να «τους δώσει ιδέες», αλλά το να ρωτήσουν μπορεί να είναι ο μόνος τρόπος για να μάθουν – και ο καλύτερος τρόπος για να δείξετε στον έφηβό σας ότι τον παίρνετε στα σοβαρά.

Συζητήστε για την ψυχική υγεία και την αυτοκτονία.
Ζητήστε βοήθεια. Καλέστε τον γιατρό σας, απευθυνθείτε σε έναν επαγγελματία ψυχολόγο ή μια γραμμή στήριξης γονιών και εφήβων.

Εάν υποψιάζεστε ότι ο έφηβός σας μπορεί να έχει κατάθλιψη ή ότι θέλει να αυτοκτονήσει, λάβετε προφυλάξεις. Εάν έχετε  κυνηγητικό όπλο στο σπίτι σας, βεβαιωθείτε ότι είναι κλειδωμένο. Κάντε απολογισμό των συνταγογραφούμενων φαρμάκων και του αλκοόλ στο σπίτι σας καθώς θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για αυτοτραυματισμό και είτε απαλλαγείτε από αυτά είτε βεβαιωθείτε ότι αποθηκεύονται με ασφάλεια.