Τι χρειάζονται τα παιδιά για να απομακρυνθούν από τις οθόνες

Τα παιδιά μιλούν ανοιχτά για το τι χρειάζονται για να αφήσουν τα κινητά τους στην άκρη.

Η σαφής εικόνα που προκύπτει είναι ότι τα παιδιά επιθυμούν περισσότερες ευκαιρίες να παίζουν με τους συνομηλίκους τους.

Ο χρόνος για ελεύθερο παιχνίδι φαίνεται να είναι το κλειδί για να απομακρυνθούν από τις οθόνες.

Σύμφωνα με το psychologytoday, η Lenore Skenazy, συγγραφέας του Free-Range Kids, ο Zach Rausch, ανώτερος ερευνητής στο NYU, και ο Jonathan Haidt, γνωστός ψυχολόγος, πραγματοποίησαν δημοσκόπηση όπου τα ίδια τα παιδιά ρωτήθηκαν τι θα τα απέτρεπε από το τηλέφωνο και ποιες δραστηριότητες προτιμούν.

Το κύριο συμπέρασμα ήταν ξεκάθαρο: τα παιδιά ζητούν ελευθερία να παίζουν με τους φίλους τους – κάτι που συχνά οι γονείς περιορίζουν.

Τα αποτελέσματα της έρευνας

Στην έρευνα συμμετείχαν 500 παιδιά ηλικίας 8-12 ετών. Η πλειοψηφία είχε smartphone, ενώ περίπου τα μισά 12χρονα ανέφεραν ότι οι φίλοι τους είναι ήδη ενεργοί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Παράλληλα, πολλά παιδιά αποκάλυψαν ότι δεν τους επιτρέπεται να βγαίνουν έξω χωρίς συνοδεία ενηλίκου. Πάνω από τα μισά 8-9 ετών δεν μπορούσαν να πάνε ούτε σε έναν διάδρομο σούπερ μάρκετ χωρίς συνοδεία, ενώ περισσότερο από το ένα τέταρτο δεν επιτρέπεται να παίζουν χωρίς επίβλεψη.

Η παιδική ηλικία που χάνεται

Η παιδική ηλικία, που θα έπρεπε να είναι γεμάτη παιχνίδι, έχει μετατραπεί σε μια σειρά από μαθήματα και δομημένες δραστηριότητες με στόχο την «επιτυχία».

Η κλινική ψυχολόγος και συγγραφέας Corinne Masur τονίζει τη σημασία της βιωματικής μάθησης.

«Η βιωματική μάθηση είναι αποτελεσματική και απαραίτητη. Η απόκτηση γνώσης γίνεται καλύτερα μέσω εμπειρίας, αναστοχασμού και εφαρμογής. Τα λάθη είναι δάσκαλοι. Το να προσπαθείς και να αποτυγχάνεις διδάσκει περισσότερα από μια προειδοποίηση να μην προσπαθήσεις», σημειώνει.

Η Masur επισημαίνει επίσης ότι οι γονείς, από αγάπη αλλά και άγχος, επιλέγουν συνεχή επιτήρηση. Ο φόβος για ατυχήματα ή απαγωγές τους οδηγεί να περιορίζουν την ελευθερία των παιδιών, αν και η εγκληματικότητα έχει μειωθεί και τα περιστατικά απαγωγών είναι εξαιρετικά σπάνια.

Προτάσεις για τους γονείς

Όταν τα παιδιά μένουν κλεισμένα στο σπίτι, στρέφονται περισσότερο στα κινητά. Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς;

• Να αναγνωρίσουν τις πηγές του άγχους τους και να εξετάσουν αν βασίζονται σε πραγματικά δεδομένα.

• Να σκεφτούν πώς μεγάλωσαν οι ίδιοι και ποια παιχνίδια τους έδιναν μάθηση.

• Να αφιερώσουν περισσότερο ελεύθερο χρόνο στα παιδιά για παιχνίδι με συνομηλίκους.

• Να εντοπίσουν στην κοινότητά τους χώρους που προσφέρουν ελεύθερο παιχνίδι χωρίς υπερβολική επίβλεψη, όπως πάρκα, παιδικές χαρές ή κέντρα αναψυχής.

Στην Καλιφόρνια, γονείς οργανώνουν συναντήσεις σε πάρκα κάθε Παρασκευή, αφήνοντας τα παιδιά να παίζουν χωρίς επίβλεψη. Σε άλλες περιοχές, εκκλησίες, βιβλιοθήκες και σχολεία δημιουργούν λέσχες παιχνιδιού χωρίς οθόνες.

Για να υποστηριχθεί αυτή η μετάβαση, το Εργαστήριο Εξωτερικού Παιχνιδιού του Πανεπιστημίου Βρετανικής Κολομβίας ανέπτυξε δωρεάν διαδικτυακό εργαλείο που καθοδηγεί τους γονείς πώς να ενθαρρύνουν το ελεύθερο παιχνίδι.

Όπως υπογραμμίζουν οι Skenazy, Haidt και Rausch, η ουσία βρίσκεται στο να «χορηγούμε στα παιδιά περισσότερη ελευθερία».