Συστήνεται οι παχύσαρκοι ενήλικες να κάνουν έλεγχο για πιθανή εμφάνιση διαβήτη

Η Ομάδα Δράσης Προληπτικών Υπηρεσιών των ΗΠΑ (The US Preventive Services Task Force – USPSTF) δημοσίευσε σχέδια συστάσεων που προτρέπουν όλους τους παρόχους υγειονομικής περίθαλψης, να ελέγχουν τους υπέρβαρους ή παχύσαρκους ενήλικες ηλικίας 35 έως 70 ετών, για προδιαβήτη και διαβήτη τύπου 2. Η ομάδα προέτρεψε επίσης τους γιατρούς να παραπέμψουν τους ασθενείς με προδιαβήτη σε προληπτικές παρεμβάσεις. Το συμπέρασμα αυτό, άρα και η σύσταση, εξήχθη μετά από μια συστηματική ανασκόπηση 89 δημοσιεύσεων, όπου μελετήθηκαν τα οφέλη και οι επιπτώσεις της εξέτασης για μη φυσιολογική γλυκόζη αίματος και διαβήτη τύπου 2, αλλά και παρεμβάσεις για άτομα με προδιαβήτη και διαβήτη τύπου 2.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι για το διαβήτη που ανιχνεύτηκε στον προληπτικό έλεγχο δεν έδειξε βελτίωση στη θνησιμότητα στα 5 και 10 χρόνια παρακολούθησης. Όμως οι παρεμβάσεις βελτίωσαν την έκβαση της υγείας στα 10 έως 20 χρόνια για το νεοδιαγνωσμένο διαβήτη. Οι παρεμβάσεις επίσης συσχετίστηκαν με μειωμένη συχνότητα εμφάνισης διαβήτη τύπου 2 και βελτίωση των ενδιάμεσων αποτελεσμάτων υγείας, μεταξύ παχύσαρκων ή υπέρβαρων ατόμων με προδιαβήτη.

Το αυξημένο σωματικό λίπος συνδέεται με μειωμένη ικανότητα άσκησης σε τύπου 2 διαβητικά άτομα

Μια μελέτη που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο “PLOS ONE” διαπίστωσε ότι η ικανότητα άσκησης ήταν χαμηλότερη μεταξύ των ατόμων με διαβήτη τύπου 2 που είχαν υψηλότερα επίπεδα σωματικού λίπους, σε σύγκριση με εκείνους με χαμηλότερα επίπεδα σωματικού λίπους. Η αύξηση των επιπέδων σωματικού λίπους είχε μεγαλύτερη επίδραση στην ικανότητα άσκησης, σε σύγκριση με τους πιο παραδοσιακούς επιβαρυντικούς καρδιαγγειακούς παράγοντες, όπως το βάρος, η αρτηριακή πίεση, τα επίπεδα χοληστερόλης και η HbA1C.

Σε αυτή τη μελέτη, αναλύθηκαν δεδομένα για περισσότερους από 1.300 ενήλικες με διαβήτη τύπου 2 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σε όλους τους συμμετέχοντες μετρήθηκαν το σάκχαρο αίματος, ο καρδιακός ρυθμός, η αρτηριακή πίεση, η ολική χοληστερόλη, το βάρος, η περιφέρεια μέσης και η μυϊκή μάζα. Οι περισσότεροι από τους συμμετέχοντες είχαν επίπεδα σακχάρου στο αίμα εντός του συνιστώμενου εύρους στόχων HbA1c από 7% έως 8%. H αρτηριακή πίεση των συμμετεχόντων ήταν ελαφρώς αυξημένη, όπως και τα επίπεδα χοληστερόλης.

Οι άνδρες με διαβήτη τύπου 2 στη μελέτη είχαν μέσο ποσοστό σωματικού λίπους περίπου 35%, ενώ οι γυναίκες είχαν μέσο όρο 45%, ενώ τα αποδεκτά ποσοστά σωματικού λίπους κυμαίνονται από 18% έως 25% για τους άνδρες και 25% έως 31% για τις γυναίκες. Η αύξηση της μυϊκής μάζας και η μείωση του σωματικού λίπους λοιπόν, μπορούν να αυξήσουν τη φυσική κατάσταση στο διαβήτη, οπότε θα πρέπει να παροτρύνονται τα διαβητικά άτομα να ασκούνται τακτικά για να βελτιώσουν τη συνολική καρδιαγγειακή τους υγεία.