Συχνά εμφανίζονται επώδυνα, κόκκινα εξογκώματα στο εσωτερικό του μηρού, που δημιουργούνται όταν μολυνθεί ένας θύλακας τρίχας ή ένας σμηγματογόνος αδένας, κυρίως από βακτήρια όπως ο χρυσίζων σταφυλόκοκκος.
Η περιοχή αυτή είναι επιρρεπής σε λοιμώξεις καθώς συγκεντρώνει ιδρώτα και βακτήρια, ενώ η τριβή δέρμα-με-δέρμα ή με τα ρούχα αυξάνει τον κίνδυνο.
Αυτό το άρθρο αποσαφηνίζει τι προκαλεί τα σπυράκια στον εσωτερικό μηρό, τα συμπτώματα που πρέπει να προσέξετε, τις θεραπευτικές επιλογές και πότε χρειάζεται ιατρική παρέμβαση.
Τι προκαλεί τα σπυράκια
Σπυράκια με υγρό προκύπτουν από βακτηριακή λοίμωξη ενός θύλακα τρίχας ή ενός σμηγματογόνου αδένα, οδηγώντας σε συσσώρευση πύου κάτω από το δέρμα.
Ο εσωτερικός μηρός είναι ιδιαίτερα ευάλωτος λόγω τριβής, υγρασίας και ιδρώτα, που μπορούν να αποδυναμώσουν τον δερματικό φραγμό και να επιτρέψουν την είσοδο βακτηρίων. Άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα, διαβήτη ή υποτροπιάζουσες δερματικές λοιμώξεις διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο.
Κύριες αιτίες:
-
Λοίμωξη από βακτήρια χρυσίζων σταφυλόκοκκου
-
Τριχοθυλάκια που φράσσονται ή τρίχες που εισχωρούν στο δέρμα
-
Τριβή από στενά ρούχα ή δέρμα-με-δέρμα
-
Κακή προσωπική υγιεινή ή έντονη εφίδρωση
-
Αδύναμη ανοσοποιητική λειτουργία ή χρόνιες παθήσεις
Συμπτώματα
Συνήθως ξεκινούν ως μικρά, ευαίσθητα κόκκινα εξογκώματα που γίνονται πιο επώδυνα καθώς συσσωρεύεται πύον.
Καθώς η λοίμωξη προχωρά, μπορεί να σχηματιστεί λευκή ή κίτρινη κεφαλή και τελικά να εκκρίνεται υγρό. Το γύρω δέρμα συχνά είναι πρησμένο και θερμό στην αφή.
Συχνά σημάδια:
-
Επώδυνος, σφιχτός όγκος κάτω από το δέρμα
-
Ερυθρότητα και πρήξιμο στην πληγείσα περιοχή
-
Λευκό ή κίτρινο κέντρο γεμάτο πύον
-
Ζεστασιά και ευαισθησία
-
Πιθανός πυρετός ή κόπωση σε σοβαρές περιπτώσεις
Αντιμετώπιση
Τα περισσότερα μικρά σπυράκια αντιμετωπίζονται με απλή αυτοφροντίδα, επιτρέποντας την αποστράγγιση και επούλωση.
Η κύρια προτεραιότητα είναι η ανακούφιση της ενόχλησης, η μείωση του κινδύνου μόλυνσης και η προώθηση φυσικής αποστράγγισης χωρίς πίεση, που θα μπορούσε να επιδεινώσει τη λοίμωξη.
Συστάσεις:
-
Εφαρμόστε ζεστές κομπρέσες αρκετές φορές την ημέρα
-
Διατηρήστε την περιοχή καθαρή και στεγνή
-
Χρησιμοποιήστε αντιβακτηριδιακό σαπούνι
-
Αποφύγετε να σπάσετε ή να στραγγίσετε το σπυράκι
-
Καλύψτε τα σπυράκια που εκκρίνουν υγρό με αποστειρωμένη γάζα
Πότε να αναζητήσετε γιατρό
Ιατρική βοήθεια απαιτείται όταν ένα σπυράκι γίνεται ασυνήθιστα μεγάλο, επώδυνο ή συνοδεύεται από πυρετό.
Οι γιατροί μπορούν να παροχετεύσουν το υγρό σε αποστειρωμένες συνθήκες ή να συνταγογραφήσουν αντιβιοτικά αν η λοίμωξη είναι σοβαρή.
Σημάδια που χρειάζονται ιατρική παρέμβαση:
-
Επίμονο ή επιδεινούμενο σπυράκι
-
Σπυράκι μεγαλύτερο από 5 cm
-
Πολλαπλά σπυράκια ταυτόχρονα
-
Εξάπλωση λοίμωξης: πυρετός, κόκκινες ραβδώσεις, πρησμένοι λεμφαδένες
-
Επαναλαμβανόμενα σπυράκια σε άτομα με υποκείμενες παθήσεις
Πρόληψη
Η μείωση τριβής, η καλή υγιεινή και η φροντίδα υποκείμενων παθήσεων είναι βασικά μέτρα πρόληψης.
Οδηγίες πρόληψης:
-
Φορέστε χαλαρά, αναπνέοντα ρούχα
-
Κάντε ντους τακτικά, ειδικά μετά από εφίδρωση
-
Διατηρήστε την περιοχή καθαρή και στεγνή
-
Αποφύγετε κοινή χρήση πετσετών ή ξυραφιών
-
Διαχειριστείτε υποκείμενες παθήσεις όπως ο διαβήτης
Συχνές ερωτήσεις
Είναι τα σπυράκια μεταδοτικά;
«Ναι. Τα βακτήρια μπορούν να εξαπλωθούν μέσω επαφής ή κοινής χρήσης αντικειμένων.»
Μπορούν να επουλωθούν χωρίς να στραγγίξουν;
«Μερικά μικρά σπυράκια υποχωρούν μόνα, αλλά οι ζεστές κομπρέσες επιταχύνουν την αποστράγγιση.»
Ποια η διαφορά με τις κύστεις;
«Ένα σπυράκι είναι βακτηριακή λοίμωξη, ενώ μια κύστη είναι μη μολυσματικός σάκος.»
Γιατί επαναλαμβάνονται;
«Οφείλονται σε χρόνιο βακτηριακό αποικισμό, τριβή, εφίδρωση ή κακή υγιεινή.»
Μπορεί η διατροφή να βοηθήσει;
«Μια ισορροπημένη διατροφή υποστηρίζει ανοσοποιητικό και έλεγχο σακχάρου, μειώνοντας τον κίνδυνο υποτροπής.»
Συμπέρασμα
Σπυράκια με υγρό στο εσωτερικό του μηρού προκαλούνται κυρίως από βακτηριακή λοίμωξη, επιδεινώνονται από τριβή και εφίδρωση, και ενώ τα μικρότερα αντιμετωπίζονται με αυτοφροντίδα, τα μεγαλύτερα ή υποτροπιάζοντα απαιτούν ιατρική φροντίδα.
Η πρόληψη με χαλαρά ρούχα, υγιεινή και φροντίδα υποκείμενων παθήσεων μειώνει σημαντικά την πιθανότητα υποτροπής.