Νέο θεραπευτικό σκευάσμα για το πολλαπλούν μυέλωμα
Δυο νέες μελέτες σχετικά με την χορήγηση του σκευάσματος elranatamab (PF-06863135) που έλαβε έγκριση από τον FDA τη θεραπεία ασθενών με υποτροπιάζον ή/και ανθεκτικό πολλαπλούν μυέλωμα, βρίσκονται εν εξελίξει στην Ελλάδα.
Ειδικότερα, ο Αμερικανικός Οργανισμός Φαρμάκων ενέκρινε το σκεύασμα λαμβάνοντας υπόψη δεδομένα από τη πολυκεντρική μελέτη φάσης 2 MagnetisMM-3 (NCT04649359) για την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα του φαρμάκου. Οι 123 συμμετέχοντες είχαν νόσο ανθεκτική μετά από τη χορήγηση τουλάχιστον ενός ανοσοτροποιητικού παράγοντα, ενός αναστολέα πρωτεασώματος και ενός μονοκλωνικού αντισώματος έναντι του CD38. Το συνολικό ποσοστό ανταπόκρισης ήταν 61%και εξ αυτών το 90.4% είχε πιθανότητα να διατηρήσει την ανταπόκριση για τουλάχιστον 6 μήνες, όπως σημειώνει ο πρύτανης του ΕΚΠΑ, Θάνος Δημόπουλος.
Το Elranatamab πρόκειται για ένα αμφι-ειδικό αντίσωμα έναντι του BCMA και του CD3 και ενεργοποιεί τα κύτταρα του ανοσολογικού συστήματος των ασθενών. Στόχος είναι να αναγνωρίσουν και να καταστρέψουν τα κύτταρα του πολλαπλού μυελώματος. Η χορήγηση γίνεται υποδορίως, με δόση 76 mg κάθε 15 ημέρες. Εκτιμάται ότι η χορήγηση έχει μικρή πιθανότητα για ανεπιθύμητα συμβάματα, όπως είναι το σύνδρομο απελευθέρωσης κυτταροκινών που προκαλούν αρκετά συχνά άλλες ανοσοθεραπείες. Τα περισσότερα ανεπιθύμητα συμβάματα είναι ήπια. Περισσότερα δεδομένα από τη συγκεκριμένη μελέτη αναμένεται να ανακοινωθούν στο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Αιματολογίας το Δεκέμβριο του 2022 στη Νέα Ορλεάνη.
Ήδη στη Μονάδα Πλασματοκυτταρικών Δυσκρασιών-Ογκολογικό Τμήμα που ανήκει στη Θεραπευτική Κλινική (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, πραγματοποιούνται δύο κλινικά πρωτόκολλα για την μελέτη του elranatamab. Η πρώτη μελέτη αφορά τη θεραπεία συντήρησης μετά από μεγαθεραπεία και αυτόλογη μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων. Στη συγκεκριμένη μελέτη το elranatamab συγκρίνεται με την καθιερωμένη θεραπεία συντήρησης που είναι η λεναλιδομίδη.
Η δεύτερη μελέτη αφορά το υποτροπιάζον πολλαπλούν μυέλωμα μετά από 1-4 προηγούμενες γραμμές θεραπείας που περιελάμβαναν λεναλιδομίδη και αναστολέα πρωτεασώματος. Στη μελέτη αυτή, συγκρίνεται η μονοθεραπεία με elranatamab έναντι elranatamab με daratumumab έναντι daratumumab με πομαλιδομίδη και δεξαμεθαζόνη. «Πολλές θεραπευτικές εξελίξεις για την αντιμετώπιση του πολλαπλού μυελώματος έχουν οδηγήσει σε μία ριζική βελτίωση της πρόγνωσης αυτών των ασθενών. Στην πλειοψηφία των ασθενών το πολλαπλούν μυέλωμα χαρακτηρίζεται ως χρόνια νόσος ενώ σε αρκετούς ασθενείς, επιτυγχάνεται πλήρης ανταπόκριση της νόσου η οποία διατηρείται για πολλά χρόνια» τονίζει τέλος ο πρύυτανης.