Η άσκηση στη μέση ηλικία μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο Αλτσχάιμερ

Η σωματική δραστηριότητα μεταξύ 45 και 65 ετών φαίνεται να παίζει κρίσιμο ρόλο στην προστασία του εγκεφάλου από εκφυλιστικές νόσους, όπως η νόσος Αλτσχάιμερ, σύμφωνα με νέα επιστημονικά δεδομένα.

Μια πρόσφατη μελέτη αναδεικνύει τη σημασία της τακτικής άσκησης κατά τη μέση ηλικία, δείχνοντας ότι η σωματική αδράνεια ενδέχεται να επιβαρύνει σοβαρά την υγεία του εγκεφάλου. Υπολογίζεται ότι σχεδόν το 13% των περιπτώσεων Αλτσχάιμερ διεθνώς θα μπορούσαν να σχετίζονται με την έλλειψη φυσικής δραστηριότητας.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας προτείνει εβδομαδιαίως 150–300 λεπτά άσκησης μέτριας έντασης ή 75–150 λεπτά έντονης έντασης, για τη διατήρηση της καλής υγείας.

Η σωματική άσκηση δεν ωφελεί μόνο το καρδιοαναπνευστικό και ψυχικό σύστημα αλλά, όπως δείχνουν πρόσφατες έρευνες, ίσως επηρεάζει άμεσα και την ανάπτυξη νευροεκφυλιστικών παθολογιών που σχετίζονται με την άνοια.

Η μελέτη: Πώς η φυσική δραστηριότητα επιδρά στον εγκέφαλο

Στην έρευνα συμμετείχαν 337 μεσήλικες από την Καταλονία με οικογενειακό ιστορικό νόσου Αλτσχάιμερ, οι οποίοι παρακολουθήθηκαν για διάστημα τεσσάρων ετών. Οι επιστήμονες κατέγραψαν τα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας μέσω ερωτηματολογίων και ανέλυσαν την εγκεφαλική λειτουργία και μορφολογία με ειδικές νευροαπεικονιστικές τεχνικές.

Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες:

• Ενεργοί: πληρούσαν τις οδηγίες του ΠΟΥ

• Μέτρια ενεργοί: δεν έφταναν τις συστάσεις αλλά ασκούνταν

• Αδρανείς: χωρίς καθόλου σωματική δραστηριότητα

Λιγότερη συσσώρευση αμυλοειδούς και μεγαλύτερη εγκεφαλική προστασία

Η πρωτεΐνη β-αμυλοειδές, η οποία σχετίζεται με την εμφάνιση της νόσου, βρέθηκε σε μικρότερα επίπεδα στους συμμετέχοντες που αύξησαν τη σωματική τους δραστηριότητα στα συνιστώμενα όρια.

Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν μια δοσοεξαρτώμενη σχέση: όσο περισσότερο αύξαναν τη δραστηριότητά τους, τόσο πιο έντονη ήταν η μείωση του αμυλοειδούς στον εγκέφαλο.

Επιπλέον, η δομή του εγκεφάλου ήταν πιο προστατευμένη στους πιο δραστήριους, με ενίσχυση του πάχους του εγκεφαλικού φλοιού – ιδιαίτερα στην έσω κροταφική περιοχή, σημαντική για τη μνήμη. Ακόμη και όσοι δεν έφτασαν πλήρως τα προτεινόμενα επίπεδα, είχαν καλύτερα αποτελέσματα σε σχέση με όσους ήταν εντελώς αδρανείς.

Σημασία της συνεχούς αύξησης δραστηριότητας

Οι ερευνητές τονίζουν ότι τα ευεργετικά αποτελέσματα συνδέονται περισσότερο με τη σταδιακή αύξηση της φυσικής δραστηριότητας με την πάροδο του χρόνου, παρά με την επίτευξη ενός απόλυτου εβδομαδιαίου στόχου.

Αυτό ενισχύει την ανάγκη ενθάρρυνσης της φυσικής δραστηριότητας στην ηλικία των 45–65 ετών, ως βασική στρατηγική για τη δημόσια υγεία και την πρόληψη της άνοιας.

Η μελέτη αποτελεί καρπό της συνεργασίας του Ινστιτούτου Παγκόσμιας Υγείας της Βαρκελώνης (ISGlobal) και του Κέντρου Ερευνών Εγκεφάλου Barcelonaβeta (BBRC), που ανήκει στο Ίδρυμα Pasqual Maragall. Τα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Alzheimer’s & Dementia.