Διατροφικές στρατηγικές που βοηθούν στον έλεγχο διαβήτη τύπου 2 και την απώλεια βάρους
Ο αριθμός των ατόμων με διαβήτη τύπου 2 αυξάνεται διαρκώς, γεγονός που εγείρει σοβαρές ανησυχίες για τη δημόσια υγεία.
Όπως επισημαίνει το Medical News Today, η πάθηση –κατά την οποία τα κύτταρα σταματούν να ανταποκρίνονται στην ινσουλίνη, οδηγώντας σε υψηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα– συνδέεται άμεσα με το υπερβολικό βάρος και την παχυσαρκία. Η απώλεια βάρους μπορεί να βοηθήσει στη διαχείριση των συμπτωμάτων και, σε ορισμένες περιπτώσεις, ακόμη και να αναστρέψει τον διαβήτη τύπου 2.
Μια νέα μελέτη από το Πρώτο Συνεργαζόμενο Νοσοκομείο του Πανεπιστημίου Zhengzhou στην Κίνα αξιολόγησε τρεις διαφορετικές μεθόδους θερμιδικού περιορισμού για την απώλεια βάρους και τον έλεγχο της γλυκόζης στο αίμα σε άτομα με παχυσαρκία και διαβήτη τύπου 2.
Στη μελέτη συμμετείχαν 90 άτομα, τα οποία χωρίστηκαν τυχαία σε τρεις ομάδες, καθεμία ακολουθώντας διαφορετικό πρόγραμμα διατροφής. Συνολικά, 63 άτομα (18 γυναίκες και 45 άνδρες) ολοκλήρωσαν το 16-εβδομαδιαίο πρόγραμμα υπό την επίβλεψη διατροφολόγου.
Η ομάδα κατέγραψε τα επίπεδα γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (HbA1c) – έναν βασικό δείκτη ελέγχου του διαβήτη – στην αρχή και στο τέλος της μελέτης. Η ιδανική τιμή HbA1c είναι κάτω από 5,7%, ενώ επίπεδα 6,5% και άνω υποδηλώνουν διαβήτη τύπου 2. Στην έναρξη, οι συμμετέχοντες είχαν μέσο HbA1c 7,42% και μέσο Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) 31,7 kg/m².
Ο επικεφαλής ερευνητής Haohao Zhang, PhD, εξήγησε στο MNT τα τρία διατροφικά πρωτόκολλα που εφαρμόστηκαν:
1️⃣ Διαλείπων περιορισμός ενέργειας (IER): Δύο μη συνεχόμενες ημέρες την εβδομάδα με πολύ χαμηλή θερμιδική πρόσληψη (500-600 kcal), με κανονική διατροφή τις υπόλοιπες ημέρες, τηρώντας έναν εβδομαδιαίο στόχο θερμίδων.
2️⃣ Χρονικά περιορισμένη διατροφή (TRE): Πρόσληψη τροφής εντός 10 ωρών καθημερινά (6-8 π.μ. έως 4-6 μ.μ.), με νηστεία τις υπόλοιπες 14 ώρες.
3️⃣ Συνεχής περιορισμός ενέργειας (CER): Μια σταθερή δίαιτα χαμηλών θερμίδων, χωρίς χρονικούς περιορισμούς, αλλά με το ίδιο συνολικό θερμιδικό έλλειμμα εβδομαδιαίως.
Και οι τρεις ομάδες πέτυχαν απώλεια βάρους και βελτίωση στον γλυκαιμικό έλεγχο έως το τέλος της μελέτης. Κατά μέσο όρο, οι συμμετέχοντες έχασαν 7,5 κιλά, με την ομάδα IER να καταγράφει τη μεγαλύτερη μείωση. Επιπλέον, όλοι μείωσαν τα επίπεδα HbA1c κατά περισσότερο από 1%.
Ο David M. Cutler, MD, οικογενειακός ιατρός στο Providence Saint John’s Health Center στη Σάντα Μόνικα (ο οποίος δεν συμμετείχε στη μελέτη), σχολίασε στο MNT:
«Τα δεδομένα από τη μελέτη έδειξαν στατιστικά σημαντικό όφελος στην απώλεια βάρους και στη μείωση της αιμοσφαιρίνης A1c, γεγονός που υποδηλώνει καλύτερο έλεγχο του διαβήτη. Ωστόσο, δεν υπήρξε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των 3 ομάδων για αυτά τα μέτρα.»
Στη συνέχεια πρόσθεσε:
«Μένει να δούμε αν τέτοιοι διατροφικοί περιορισμοί θα απέφεραν παρόμοια αποτελέσματα σε έναν αμερικανικό πληθυσμό. Θα χρειαστεί να διεξαχθεί περαιτέρω έρευνα σε ένα μεγαλύτερο, πιο ποικιλόμορφο πληθυσμό για να διαπιστωθεί ποια μορφή διατροφικού περιορισμού είναι πιθανότερο να είναι ωφέλιμη.»