Συχνές ρινορραγίες: Πότε η αιμορραγία από τη μύτη χρειάζεται έλεγχο

Ένα συχνό αλλά συνήθως ακίνδυνο σύμπτωμα αποτελεί η ρινορραγία, όταν εμφανίζεται περιστασιακά.

Διαφορετική είναι, ωστόσο, η εικόνα όταν η αιμορραγία από τη μύτη επαναλαμβάνεται συχνά, προκαλώντας ανησυχία και εγείροντας ερωτήματα για πιθανές υποκείμενες αιτίες.

Σύμφωνα με ειδικούς της Mayo Clinic, η κατανόηση των παραγόντων που ευθύνονται για τις επαναλαμβανόμενες ρινορραγίες βοηθά στο να διαπιστωθεί πότε αρκούν απλές αλλαγές στην καθημερινότητα και πότε είναι αναγκαίος ο ιατρικός έλεγχος.

Σημαντικό ρόλο παίζει η ανατομία της μύτης, καθώς το εσωτερικό της διαθέτει πυκνό δίκτυο μικρών αιμοφόρων αγγείων, ιδιαίτερα στο πρόσθιο τμήμα του ρινικού διαφράγματος. Τα αγγεία αυτά βρίσκονται πολύ κοντά στην επιφάνεια και, παρότι συμβάλλουν στη θέρμανση και την ύγρανση του αέρα, είναι ιδιαίτερα ευάλωτα σε ερεθισμούς και ρήξεις.

Οι πιο συχνές αιτίες ρινορραγίας

Καθετί που προκαλεί ξηρότητα, φλεγμονή ή τραυματισμό του ρινικού βλεννογόνου μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο αιμορραγίας.

• Ξηρός αέρας και αφυδάτωση του βλεννογόνου

Ιδιαίτερα συχνή αιτία αποτελεί η παρατεταμένη ξηρότητα στο εσωτερικό της μύτης. Ο ξηρός αέρας σε θερμαινόμενους ή κλιματιζόμενους χώρους, ειδικά τους χειμερινούς μήνες, αφαιρεί την υγρασία από τον βλεννογόνο. Όταν ο ιστός αφυδατώνεται, γίνεται πιο εύθραυστος και αιμορραγεί ακόμη και με ελάχιστο ερεθισμό. Πιο ευάλωτα είναι τα άτομα που ζουν σε ξηρά κλίματα ή περνούν πολλές ώρες σε κλειστούς χώρους.

• Συνεχής ερεθισμός και μικροτραυματισμοί

Επαναλαμβανόμενοι μικροτραυματισμοί μπορούν να εμποδίσουν τη φυσιολογική επούλωση των αγγείων. Συνήθεις αιτίες είναι το έντονο ή συχνό φύσημα, το ασυναίσθητο σκάλισμα της μύτης, τα αλλεπάλληλα φτερνίσματα λόγω αλλεργιών ή λοιμώξεων, καθώς και η παρατεταμένη χρήση ρινικών σπρέι που ξηραίνουν τους ιστούς.

• Αλλεργίες και χρόνια φλεγμονή

Σε περιπτώσεις αλλεργικής ρινίτιδας ή άλλων χρόνιων φλεγμονωδών καταστάσεων, ο ρινικός βλεννογόνος παρουσιάζει πρήξιμο και αυξημένη ευαισθησία. Τα αγγεία γίνονται πιο εύθραυστα, ενώ το συχνό τρίψιμο και φύσημα της μύτης αυξάνει τον κίνδυνο αιμορραγίας. Συνήθως συνυπάρχουν συμπτώματα όπως συμφόρηση, κνησμός και επαναλαμβανόμενο φτέρνισμα.

• Λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού

Κρυολογήματα, ιγμορίτιδες και άλλες λοιμώξεις μπορεί να οδηγήσουν σε παροδική αύξηση των ρινορραγιών. Η φλεγμονή, η αυξημένη παραγωγή βλέννας και το έντονο φύσημα ασκούν πίεση στα αιμοφόρα αγγεία. Συνήθως το πρόβλημα υποχωρεί με την αποδρομή της λοίμωξης, αν και οι συχνές λοιμώξεις μπορεί να το καταστήσουν επαναλαμβανόμενο.

• Φαρμακευτική αγωγή

Ορισμένα φάρμακα ευνοούν την αιμορραγία, όπως τα αντιπηκτικά, σκευάσματα που επηρεάζουν την πήξη, αλλά και φάρμακα που προκαλούν ξηρότητα των βλεννογόνων. Αρχικά η αιμορραγία μπορεί να είναι ήπια, όμως με τον χρόνο γίνεται πιο εμφανής.

• Υπέρταση

Η υψηλή αρτηριακή πίεση δεν θεωρείται άμεση αιτία ρινορραγίας. Ωστόσο, όταν δεν είναι καλά ρυθμισμένη, μπορεί να δυσχεραίνει τον έλεγχο της αιμορραγίας και να παρατείνει τα επεισόδια, κυρίως σε μεγαλύτερες ηλικίες.

• Ανατομικά προβλήματα

Δομικές ιδιαιτερότητες, όπως το στραβό ρινικό διάφραγμα, οι ρινικοί πολύποδες ή ιδιαίτερα εύθραυστα αγγεία κοντά στην επιφάνεια, μπορούν να συμβάλλουν στη συχνή αιμορραγία. Σε αυτές τις περιπτώσεις, το πρόβλημα εμφανίζεται συνήθως από το ίδιο ρουθούνι.

Πιθανές υποκείμενες παθήσεις

Σε πιο σπάνιες περιπτώσεις, οι επαναλαμβανόμενες ρινορραγίες ενδέχεται να σχετίζονται με γενικευμένα προβλήματα υγείας, όπως διαταραχές της πήξης, ηπατικές παθήσεις ή ορισμένες αγγειακές και αυτοάνοσες νόσους. Όταν η αιμορραγία συνοδεύεται από εύκολους μώλωπες, παρατεταμένη αιμορραγία από μικρές πληγές ή αιμορραγία από άλλα σημεία του σώματος, απαιτείται περαιτέρω διερεύνηση.

Πότε είναι απαραίτητος ο γιατρός

Ιατρική αξιολόγηση συνιστάται όταν οι ρινορραγίες εμφανίζονται πολλές φορές την εβδομάδα, είναι έντονες ή δύσκολα ελεγχόμενες, προκύπτουν χωρίς εμφανή αιτία ή συνοδεύονται από κόπωση και άλλα σημάδια αιμορραγικής διαταραχής. Η έγκαιρη διάγνωση επιτρέπει στοχευμένη αντιμετώπιση και μειώνει τον κίνδυνο επιπλοκών.