«Η ενιαία φωνή μας, καθιέρωσε την Ένωση Ασθενών Ελλάδος συνομιλήτρια στη χάραξη πολιτικών Υγείας»
Η σχέση πολιτείας-ασθενών είναι σε μια νέα εποχή, με τις ανάγκες των δεύτερων να είναι πλέον στο επίκεντρο και να έχουν εκπροσώπηση.
Συνέντευξη στον Αλέξανδρο Κοταχέα
– Εγκαινιάσατε τα νέα σας γραφεία πρόσφατα. Μιλήστε μας για τις εμπειρίες και τις δραστηριότητές σας όλο αυτό το διάστημα.
Τα πρόσφατα εγκαίνια των νέων γραφείων της Ένωσης Ασθενών Ελλάδας, επισφράγισαν τον αντίκτυπο της Φωνής των Ασθενών τα τελευταία χρόνια τόσο σε διαδικασίες χάραξης πολιτικών υγείας όσο και συμμετοχής στο φάσμα της καθημερινότητας. Η ενιαία Φωνή των 65 συλλόγων ασθενών μελών της Ένωσης από κάθε θεραπευτική κατηγορία, έχει επιτύχει τα τελευταία χρόνια να προσκαλέσει όλους τους εκπροσώπους της Πολιτείας όχι μόνο σε εγκαίνια γραφείων, αλλά και στο τραπέζι του διαλόγου προκειμένου να βρεθούν από κοινού λύσεις στο πεδίο της Υγείας.
Αυτό το μονοπάτι διαβούλευσης, που ζύμωσε μεταξύ άλλων και την ίδρυση της Ένωσης Ασθενών Ελλάδας το 2019, απέφερε τον περασμένο Μάιο μια νίκη σε ένα πάγιο αίτημα των χρονίων ασθενών, τη θεσμοθέτηση της Ένωσης από την Πολιτεία ως τη συνομιλήτριά της σε θέματα χάραξης πολιτικών υγείας με το Άρθρο 60 του Νόμου 4931/2022.
Με το χρόνιο ασθενή και τις ανάγκες του στο επίκεντρο, δημιουργήσαμε από το 2020 την πενταψήφια γραμμή ΜΑΖΙ 11132, το καθημερινό σημείο επικοινωνίας των ασθενών με την Ένωση Ασθενών Ελλάδας, συμβάλλοντας παράλληλα μέσα από τεκμηριωμένες προτάσεις στην υιοθέτηση πολιτικών και μεταρρυθμίσεων, αλλά και υποβάλλοντας δημόσια θέσεις για τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις στο χώρο της υγείας.
Ενισχύοντας το πλέγμα συνεργασίας των Συλλόγων μελών μας υλοποιούμε συνεργατικά προγράμματα, με πιο πρόσφατο το Patient Hub Networking στο πλαίσιο του Active citizens fund του Ιδρύματος Μποδοσάκη και του SolidarityNow, πραγματοποιώντας παράλληλα ολιστικές καμπάνιες ευαισθητοποίησης για τον ασθενή και το γενικό πληθυσμό με κυριότερη την πανελλαδική εκστρατεία για τον εμβολιασμό κατά της COVID-19.
– Αρχικά ήταν η οικονομική κρίση και τα μνημόνια, μετά η πανδημία και τώρα το ενεργειακό και ο πληθωρισμός. Δεδομένων των δυσκολιών που ταλαιπωρούν την κοινωνία μας για πάνω από μια δεκαετία πόσο κοντά θεωρείτε ότι βρίσκεται το κράτος στον ασθενή;
Η τελευταία δεκαετία επέφερε σειρά προκλήσεων στις ζωές των χρονίων ασθενών αλλά και γενικότερα στην κοινωνία. Στο απόηχο της δεκαετούς οικονομικής ύφεσης, με ό,τι αυτό συνεπαγόταν για την έγκαιρη πρόσβαση σε θεραπείες και την οικονομική συμμετοχή σε αυτές, η πανδημία απέκοψε απότομα το σύνολο των ασθενών από το Σύστημα Υγείας και την επικοινωνία με το θεράποντα ιατρό. Η καθολική, και εν μέρει δικαιολογημένη, προσήλωση των Συστημάτων Υγείας σε παγκόσμια βάση στην COVID-19, αποτέλεσε ένα περαιτέρω σημείο σύγχυσης, με την παρακολούθηση για το σύνολο των νοσημάτων να είναι σημαντικά περιορισμένη.
Παρά τις προκλήσεις, η πανδημία μας δίδαξε ότι ο δρόμος και οι πολιτικές υγείας χαράσσονται μέσα από συνεργασία όλων των εμπλεκόμενων φορέων, αφενός της Πολιτείας και της Ακαδημαϊκής Κοινότητας, αφετέρου των Συλλόγων Ασθενών και των μελών τους. Με αφορμή την Εθνική Εκστρατεία Εμβολιασμού, προτεραιοποιήθηκαν σημεία που απουσίαζαν επί σειρά ετών με κυριότερο τον ψηφιακό μετασχηματισμό του Συστήματος Υγείας. Η άυλη συνταγογράφηση, η ανάπτυξη της τηλεϊατρικής και ο Ατομικός Φάκελος Υγείας που αναμένεται το προσεχές διάστημα, εισάγουν μια διαφορετική νοοτροπία με την οποία θα πρέπει να αντιμετωπίζεται πλέον ένας χρόνιος ασθενής.
Στην ίδια λογική, υλοποιούνται ήδη ανάλογα ψηφιακά προγράμματα, όπως το Πρόγραμμα προσυμπωματικού ελέγχου για τον καρκίνο του μαστού «Φώφη Γεννηματά», στα οποία η Πολιτεία πλέον επικοινωνεί με τον πολίτη και όχι το αντίθετο όπως γίνονταν στα χρόνια πριν από την πανδημία. Αναφερόμαστε συνεπώς σε μια νέα εποχή για τη σχέση Πολιτείας και ασθενών, την οποία φυσικά θα αξιολογήσουμε στο προσεχές μέλλον.
– Ως Ένωση Ασθενών Ελλάδας πού θεωρείτε ότι επείγει να υπάρξουν βελτιώσεις στο σύστημα υγείας, μετά και το πρόγραμμα του Προσωπικού Γιατρού;
Η βελτίωση του Εθνικού Συστήματος Υγείας θα πρέπει να αποτελεί μια καθημερινή πρόκληση αλλά και πρόσκληση για θεσμικές αλλαγές για τους εμπλεκόμενους φορείς της υγείας, με τον πήχη να παραμένει πάντοτε ψηλά. Στη στρεβλή αντιμετώπιση αλλά και τη συμφόρηση της δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας περίθαλψης στα οποία έχουμε αναφερθεί πολλές φορές στο παρελθόν, ο θεσμός του Προσωπικού Γιατρού φαίνεται πως θα συμβάλλει με θετικό πρόσημο. Ωστόσο τα προβλήματα υποστελέχωσης αλλά και οι ελλείψεις κινήτρων προς το ιατρικό προσωπικό εξακολουθούν να υφίστανται, με αποτέλεσμα οι εκροές στο εξωτερικό αλλά και τον ιδιωτικό τομέα να συνεχίζονται.
Η υποχρηματοδότηση του συστήματος υγείας δεν μπορεί να μην μνημονευθεί, όταν η δημόσια δαπάνη για την υγεία στην Ελλάδα είναι στο 5% του ΑΕΠ ενώ ο ευρωπαϊκός μέσος όρος ξεπερνά το 7%. Αυτό συνεπάγεται την αύξηση των ιδιωτικών δαπανών με τους ασθενείς να πληρώνουν 5 δις το χρόνο από την τσέπη τους προκειμένου να λάβουν έγκαιρα υπηρεσίες υγείας που έχουν ανάγκη. Επιζητάμε τη δομική μεταρρύθμιση του Συστήματος Υγείας που περιλαμβάνει τις αλλαγές που ήδη δρομολογούνται, όπως η ψηφιοποίηση και η θέσπιση του Προσωπικού Γιατρού αλλά και αύξηση των δημόσιων δομών καθώς και του αριθμού των ιατρών και άλλων επαγγελματιών υγείας εξασφαλίζοντας την πρόσβαση των πολιτών σε ολοκληρωμένες, αξιόπιστες και ποιοτικές υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης.
Πηγή: Έντυπο «Περί Υγείας»