Κάθε πολίτης να έχει τον γιατρό του
Γράφει ο Ευάγγελος Φραγκούλης
General Practitioner/ Family Physician
MSc in Health Care Management
Τα συστήματα υγείας αναβαθμίζονται με την επικέντρωση στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας.
Η απουσία οργανωμένης ΠΦΥ αποτελεί την αχίλλειο πτέρνα του συστήματος υγείας της χώρας μας από τη γέννησή του και η ανεπάρκεια της αναδείχθηκε έντονα την περίοδο της πανδημίας και μάλιστα με βαρύ τίμημα. Είναι καλά τεκμηριωμένο ότι τα συστήματα υγείας που είναι προσανατολισμένα στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας και βασίζονται στον οικογενειακό γιατρό προσφέρουν καλύτερη ποιότητα περίθαλψης, με μεγαλύτερη δικαιοσύνη και χαμηλότερο κόστος, ενώ πετυχαίνουν καλύτερα αποτελέσματα αναφορικά με την υγεία του πληθυσμού.
Αυτά επιτυγχάνονται με τον οικογενειακό γιατρό να:
- – λειτουργεί ως το σημείο πρώτης επαφής του πολίτη με το σύστημα υγείας, προάγοντας την προσβασιμότητα
- – αναλαμβάνει την ευθύνη της διατήρησης της υγείας των ασθενών της λίστας του και την αντιμετώπιση της συντριπτικής πλειοψηφίας αναγκών υγείας τους- ολιστικός χαρακτήρας της φροντίδας
- – λειτουργεί ως πλοηγός του ασθενούς και να συντονίζει την φροντίδα όταν αυτή πρέπει να αναζητηθεί σε διαφορετικά επίπεδα και δομές. Διασυνδέει τη φροντίδα για οξέα και χρόνια νοσήματα, ψυχική υγεία και πρόληψη
- – αναπτύσσει μακροχρόνιες σχέσεις εμπιστοσύνης και συνεργασίας με τους ασθενείς του, στο πλαίσιο της οικογένειας και της κοινότητας που αυτοί διαβιούν.
Με τον Ν.4931/2022 επιχειρείται όλοι οι ενήλικες να αποκτήσουν τον γιατρό τους- αυτόν που ο νόμος ορίζει ως προσωπικό γιατρό και παγκοσμίως αναφέρεται ως οικογενειακός γιατρός.
Ο νόμος αυτός έρχεται να πάει ένα βήμα παραπέρα τις εργώδεις προσπάθειες που ξεκίνησαν από το 2013 και με τη συνδρομή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, για να αποκτήσει επιτέλους και η χώρα μας οργανωμένη ΠΦΥ. Κατά την άποψή μου αυτό πιθανότατα θα αποδειχθεί και το καθοριστικό βήμα, που θα πετύχει τον κρίσιμο στόχο “κάθε πολίτης να έχει τον γιατρό του”!
Τη θετική αυτή εξέλιξη προβλέπω, καθώς η χρηματοδότηση του εγχειρήματος, με τη μικτή αποζημίωση του ιδιώτη συμβεβλημένου γιατρού να δύναται να ξεπεράσει τις 60.000 ευρώ ετησίως, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί γενναία, αν λάβουμε υπόψη και το δημοσιονομικό περιβάλλον, αλλά και γιατί γίνεται προσπάθεια να προσελκυθούν και να ενταχθούν στη δεξαμενή των προσωπικών γιατρών το σύνολο των γιατρών της ΠΦΥ, ανεξάρτητα αν αυτοί εργάζονται στον δημόσιο ή τον ιδιωτικό τομέα. Μάλιστα δημιουργούνται συνθήκες ανάπτυξης υγιούς αναταγωνισμού μεταξύ τους, καθώς όλοι έχουν οικονομικό κίνητρο να εγγράψουν τον μέγιστο δυνατό αριθμό ασθενών στη λίστα τους και να καταβάλλουν προσπάθεια να κρατούν τους ασθενείς τους ικανοποιημένους, ώστε να μην τους αλλάξουν και έχουν διαρροή εσόδων. Άλλωστε όλοι αναγνωρίζουν πως η προήγουμενη μεταρρυθμιστική προσπάθεια απέτυχε γιατί δεν δόθηκαν τα κατάλληλα κίνητρα στους γιατρούς να την αγκαλιάσουν.
Βέβαια οι αντιστάσεις στην εφαρμογή και αυτού του νόμου δεν θα είναι λίγες, τόσο εντός των γιατρών της ΠΦΥ, όσο και των γιατρών άλλων ειδικοτήτων. Οι πρώτοι έχουν συνηθίσει σε έναν συγκεκριμένο τρόπο λειτουργίας, τον οποίο τώρα καλούνται να αλλάξουν και να υιοθετήσουν μια νέα πιθανώς περισσότερο εντατική και κοπιώδη πρακτική. Έχουν συνηθίσει να αποζημιώνονται από τον πολίτη απευθείας και τώρα καλούνται να περιμένουν το κράτος να τους πληρώσει. Τα χρήματα μπορεί στην πρώτη ανάγνωση να φαίνονται πολλά, αν όμως συνυπολογίσουμε τα κόστη λειτουργίας του ιατρείου που επωμίζεται ο γιατρός, τελικά δεν είναι και τόσο και είναι σαφώς λιγότερα από αυτά που πληρώνουν σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες για το ίδιο έργο. Από την άλλη οι γιατροί εξειδικεύσεων, ειδικά αυτών στις οποίες παρατηρείται πληθωρισμός, δεν βλέπουν με καλό μάτι ένα οργανωμένο σύστημα ΠΦΥ που αποσκοπεί και στον περιορισμό της απρόσφορης χρήσης εξειδικευμένων υπηρεσιών και ανθίστανται στην εφαρμογή του.
Σύντομα όλοι οι ενήλικες πολίτες θα κληθούν να επιλέξουν τον προσωπικό τους γιατρό. Θα μπορούν να τον επιλέξουν ελεύθερα από τους γιατρούς ειδικότητας Γενικής/Οικογενειακής Ιατρικής ή Εσωτερικής Παθολογίας, που υπηρετούν σε δημόσιες μονάδες ΠΦΥ- Κέντρα Υγείας και Τοπικές Μονάδες Υγείας (ΤοΜΥ), ή από αυτούς που θα συνάψουν σύμβαση με τον ΕΟΠΥΥ.
Στις αρμοδιότητες των ΠΙ περιλαμβάνονται:
- – η διαχείριση των πλέον συχνών χρόνιων νοσημάτων και καταστάσεων στην κοινότητα, καθώς και των μειζόνων παραγόντων κινδύνου για ασθένεια
- – η υποστήριξη, ο προσανατολισμός και η υπεύθυνη καθοδήγηση των ασθενών μέσα στο σύστημα υγείας, η παραπομπή, ο συντονισμός και η διασύνδεση της φροντίδας, όταν αυτή πρέπει να αναζητηθεί σε άλλα επίπεδα φροντίδας, στην κοινότητα ή μέσα στο νοσοκομείο
- – η εφαρμογή και παρακολούθηση των προγραμμάτων προληπτικού και προσυμπτωματικού ελέγχου, καθώς και των προγραμμάτων εμβολιασμού
– η ενεργοποίηση και τροφοδότηση του ατομικού ηλεκτρονικού φακέλου υγείας για κάθε πολίτη που είναι εγγεγραμμένος στην λίστα ασθενών τους, διασφαλίζοντας τη συνέχεια και τον συντονισμό της φροντίδας.
Πηγή: Έντυπο «Περί Υγείας»