Μια ήπια εκδοχή του «Αγώνες Πείνας» για ανθρώπους που λαχταράνε να κάθονται.
Εάν θέλετε να διδάξετε στα παιδιά σας την αξία και την ομορφιά της συνεργασίας αντί του ανταγωνισμού, ίσως μπορείτε να παίξετε κλασικά παιχνίδια.
Το αγαπημένο παιχνίδι με τις μουσικές καρέκλες μπορεί να μας μάθει πολλά. Δέκα παιδιά, εννιά καρέκλες. Όταν σταματά η μουσική, κάθεσαι σε μια καρέκλα. Αν δεν προλάβεις, βγαίνεις από το παιχνίδι. Σε κάθε γύρο αφαιρείται και μια καρέκλα, μέχρι που μένουν δύο παίκτες με μια καρέκλα. Άρα, ουσιαστικά, μια ήπια εκδοχή του Αγώνες Πείνας για ανθρώπους που λαχταράνε να κάθονται.
Στα παιδιά μας, αυτό το παιχνίδι μαθαίνει πώς να μάχονται για να προλάβουν κάτι που δεν φτάνει για όλους. Αν τώρα είσαι από τους πρώτους που θα βγεις, θα κάτσεις να βλέπεις το παιχνίδι απέξω χωρίς να συμμετέχεις. Πώς σας φαίνεται;
Γιατί δεν το μετατρέπουμε σε παιχνίδι συνεργασίας;
Ξεκινάμε πάλι με δέκα παιδιά και εννιά καρέκλες, αλλά, όταν η μουσική σταματήσει, δύο παιδιά θα μοιραστούν μία καρέκλα. Έπειτα θα αφαιρέσουμε μια καρέκλα αλλά όλα τα παιδιά θα παραμείνουν στο παιχνίδι. Η μουσική σταματά κι αυτή τη φορά τέσσερα παιδιά θα μοιραστούν δύο καρέκλες. Το καταλάβατε! Στο τέλος, και τα δέκα παιδιά θα πρέπει να βρουν τρόπο να χωρέσουν σε μια καρέκλα.
Αντί να τους μαθαίνουμε πώς να ανταγωνίζονται, τους μαθαίνουμε πώς να συνεργάζονται.