Να μιλήσουμε για τον πόλεμο στα παιδιά;
Γράφει η Αφροδίτη Ντάικου
Να μιλήσουμε για τον πόλεμο στα παιδιά;
Οι ειδήσεις αυτές τις μέρες είναι αποκαρδιωτικές. Ο πόλεμος βρίσκεται σε εξέλιξη στην ανατολική Ευρώπη. Η κλιματική αλλαγή πλανάται, συμβάλλοντας σε πυρκαγιές και πλημμύρες. Η πανδημία φαίνεται να μετατοπίζεται από μια άμεση απειλή για την υγεία σε μια ενδημική ασθένεια – ωστόσο εξακολουθεί να μας επηρεάζει. Οι ειδήσεις είναι τόσο φρικτές και αδυσώπητες, που είναι δύσκολο ακόμη και να τις επεξεργαστούμε.
Μπορείτε να φανταστείτε να τα επεξεργάζεστε όλα αυτά ως παιδί;
Η πρώτη μας επιλογή είναι συνήθως να προστατεύσουμε τα παιδιά μας από τις ειδήσεις και να μην τους λέμε απολύτως τίποτα γι’ αυτά. Η απόφαση αυτή είναι απολύτως κατανοητή ειδικά αν το παιδί σας είναι πολύ μικρό ή είστε βέβαιοι ότι δεν πρόκειται να ακούσουν τίποτα, τότε το να μην πείτε τίποτα είναι μια λογική και βιώσιμη επιλογή. Εάν ωστόσο το παιδί σας είναι σε ηλικία που μπορεί να δει τηλεόραση ή πηγαίνει στο σχολείο, καλό είναι να συζητήσετε ήρεμα για τα τρέχοντα συμβάντα διασαφηνίζοντας πως ό,τι κι αν συμβεί θα είστε πάντα εκεί να φροντίζετε ο ένας το άλλο.
Σχετικά με τις ειδήσεις ο Σύλλογος Αμερικανών Ψυχολόγων (American Psychological Association) συμβουλεύει τους γονείς:
Πριν μιλήσετε στα παιδιά σας, προετοιμάστε τι θα πείτε. Κάντε μια πρόβα στον καθρέφτη ή σε κάποιον άλλο ενήλικα για το τι θα πείτε στο παιδί
Βρείτε την κατάλληλη, ήρεμη στιγμή για να μιλήσετε
Μοιραστείτε και τα δικά σας συναισθήματα με το παιδί σας. Το να εκφράσετε τα συναισθήματά σας, πιθανόν να διευκολύνει και το παιδί να εκφράσει τα δικά του
Πείτε την αλήθεια, χωρίς απαραίτητα να μπείτε σε λεπτομέρειες για το συμβάν. Εάν παραποιήσετε ή αποκρύψετε την αλήθεια, τα παιδιά θα το μάθουν και θα τους προκαλέσει μεγαλύτερο άγχος και φόβο. Επίσης, θα διαταραχτεί η εμπιστοσύνη τους απέναντί σας.
Το «Δεν Ξέρω» είναι μια ασφαλής και αποδεκτή απάντηση στις ερωτήσεις που σας κάνει το παιδί και δεν ξέρετε τι να απαντήσετε. (π.χ. Γιατί το έκανε αυτό; Το «δεν ξέρω» είναι αποδεκτή απάντηση). Στο σημείο αυτό θα μπορούσατε να εστιάσετε στην ανάγκη του παιδιού να έχει αυτή την πληροφορία («γιατί θα ήθελες να ξέρεις κάτι τέτοιο;») ή ακόμα και να εκφράσει τα συναισθήματα του («δεν το ξέρω αυτό, αλλά εσύ πως αισθάνεσαι γι’ αυτό;»).
Για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία ή διευκρίνιση μπορείτε να καλέσετε στην «Ευρωπαϊκή Γραμμή Υποστήριξης Παιδιών 116111», ώστε να συζητήσετε με έναν ψυχολόγο όλα αυτά που μπορεί να σας απασχολούν σε σχέση με το παιδί σας