Τρόποι περιορισμού νεφρικής νόσου σε άτομα με διαβήτη

Σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε στη ηλεκτρονική σελίδα του British Journal of Sports Medicine, η εβδομαδιαία σωματική άσκηση περιορίζει τον κίνδυνο χρόνιας νεφρικής νόσου που ελοχεύει σε υπέρβαρα άτομα με διαβήτη τύπου 2. 

Οι μελετητές τονίζουν ότι συγκεκριμένα το 30-50% των περιπτώσεων χρόνιας νεφρικής νόσου οφείλονται στον διαβήτη. Ο συνδυασμός διαβήτη και νεφρικής νόσου αυξάνει στο δεκαπλάσιο ποσοστό τον κίνδυνο θανάτου από οποιαδήποτε αιτία σε αντίθεση μόνο με τον διαβήτη.

Βραχυπρόθεσμα τα στοιχεία δείχνουν ότι η άσκηση βελτιώνει τη νεφρική λειτουργία σε άτομα με διαβήτη τύπου 2, αλλά για να διαπιστώσουν τα μακροπρόθεσμα οφέλη, οι ερευνητές έκαναν δευτερογενή ανάλυση δεδομένων για 1.746 υπέρβαρους και παχύσαρκους ενήλικες με διαβήτη τύπου 2, με μέση ηλικία τα 58 έτη. Κατά τη διάρκεια μιας μέσης περιόδου παρακολούθησης δώδεκα ετών, περίπου ένας στους τρεις συμμετέχοντες εμφάνισε χρόνια νεφρική νόσο.

Οι μελετητές αναφέρουν ότι: «Τα ευρήματα αυτά συνάδουν με τα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι η τακτική σωματική δραστηριότητα έχει άμεσες αντιφλεγμονώδεις επιδράσεις και μπορεί να προάγει τον γλυκαιμικό έλεγχο, να βελτιώσει την ευαισθησία στην ινσουλίνη, την αρτηριακή πίεση, το λιπιδαιμικό προφίλ και άλλους μεταβολικούς και καρδιαγγειακούς παράγοντες κινδύνου, οι οποίοι σχετίζονται με τη νεφρική λειτουργία». 

Τα επίπεδα σωματικής δραστηριότητας μετρήθηκαν κατά την έναρξη της μελέτης και στη συνέχεια ένα, τέσσερα και οκτώ χρόνια αργότερα. Εκείνοι που είχαν την περισσότερη μέτρια έως έντονη σωματική δραστηριότητα κάθε εβδομάδα, από 329 έως 469 λεπτά, είχαν σημαντικά λιγότερες πιθανότητες να έχουν χρόνια νεφρική νόσο σε σχέση με εκείνους που είχαν λιγότερη σωματική δραστηριότητα, κάτω από 220 λεπτά. Συνολικά διαπιστώθηκε ότι η αύξηση της εβδομαδιαίας άσκησης περισσότερο από μία ώρα μειώνει τον κίνδυνο κατά 33%.

Συνιστάται σε παχύσαρκους και υπέρβαρους ενήλικες με διαβήτη τύπου 2, να κάνουν καθημερινά παραπάνω από μια ώρα μέτριας έντασης σωματική άσκηση, είτε πρόκειται για τζόκινγκ, κολύμβηση ή περπάτημα με γρήγορη ταχύτητα, για τον καλύτερο δυνατόν περιορισμό του κινδύνου χρόνιας νεφρικής νόσου.