Διάχυτη Αναπτυξιακή Διαταραχή- Αυτισμός: Τι γνωρίζουμε;
H διαταραχή που αφορά σε άτομα κάθε φυλής και χώρας ενώ η κατανομή στα δύο φύλα είναι υπέρ των αγοριών
Επιμέλεια: Ιατρού Γιώργος ,Σύμβουλος-Ψυχοθεραπευτής Bsc, Msc, Phd Iατρικής
(Επιστημονικός συντονιστής έργου grow4autism και autismap, Κέντρο Παιδιού και Εφήβου)
Ο Αυτισμός είναι μια διαταραχή, η οποία επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο το άτομο βιώνει τον κόσμο που το περιβάλλει και αλληλεπιδρά με αυτόν ενώ δεν επηρεάζει την εξωτερική εμφάνιση (Sarah Lennard-Brown, 2003).
Είναι μια διαταραχή φάσματος, επηρεάζει δηλαδή το άτομο με ποικίλους τρόπους από την ήπια μορφή της έως την πιο βαριά.
Η διαταραχή άρχισε να περιγράφεται για πρώτη φορά τη δεκαετία του ‘40, από 2 ανθρώπους που εργάζονταν την ίδια εποχή σε διαφορετικά μέρη: τον Hans Asperger και τον Leo Kanner σε Αυστρία και ΗΠΑ, αντίστοιχα. Και οι 2 αναφέρθηκαν σε παιδιά που παρουσίαζαν:
– προβλήματα στον λόγο, στην επικοινωνία και τη φαντασία
– έντονη επικέντρωση σε συγκεκριμένα αντικείμενα και ασχολίες
– εξαιρετικές οπτικές ικανότητες
– έντονη αντιπάθεια προς κάθε αλλαγή
Και οι 2 έδωσαν στη διαταραχή αυτή το όνομα αυτισμός που προέρχεται από την ελληνική λέξη “εαυτός”.
Ο Αυτισμός ανήκει σε μια ομάδα διαταραχών, γνωστών ως “διεισδυτικές αναπτυξιακές διαταραχές” (Pervasive Developmental Disorders, PDD). Αυτές, περιλαμβάνουν προβλήματα λόγου και επικοινωνίας (κοινωνική αλληλεπίδραση), καθώς και επαναλαμβανόμενες και παρορμητικές συμπεριφορές. Ο Αυτισμός μπορεί να περιλαμβάνει όλα αυτά τα προβλήματα ή μερικά από αυτά, σε διαφορετικό βαθμό. Όπως προαναφέραμε, αποτελεί διαταραχή φάσματος δηλαδή στο ένα άκρο αυτού υπάρχουν άνθρωποι με ελάχιστες δυσκολίες, με πιθανόν πολύ ήπια εκδήλωση ώστε το άτομο παραμένει αδιάγνωστο. Στο μέσο του φάσματος υπάρχουν άτομα στα οποία έχει διαγνωσθεί υψηλής λειτουργικότητας αυτισμός ή το σύνδρομο Asperger ενώ το άλλο άκρο του φάσματος ονομάζεται “κλασσικός αυτισμός” και συνοδεύεται από σοβαρότερα προβλήματα (Sarah Lennard-Brown, 2003).
Έρευνες έχουν δείξει ότι 91 ανά 10.000 άτομα έχουν Αυτισμό δηλαδή περίπου το 1% του γενικού πληθυσμού. Η επίπτωση της διαταραχής αφορά σε άτομα κάθε φυλής και χώρας ενώ η κατανομή στα δύο φύλα είναι υπέρ των αγοριών και συγκεκριμένα, η αναλογία εμφάνισης αυτισμού ανάμεσα σε αγόρια και κορίτσια είναι 4 προς 1.
Ο Αυτισμός είναι μόνιμος, δεν ξεπερνιέται ούτε θεραπεύεται. Ωστόσο, υπάρχουν τεχνικές και θεραπευτικές μέθοδοι που βοηθούν τα άτομα να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα.
Κοινωνικές σχέσεις
Τα άτομα με αυτισμό δυσκολεύονται να:
- Κατανοήσουν τους κοινωνικούς κανόνες που ακολουθούν οι άνθρωποι όταν αλληλεπιδρούν
- Κατανοήσουν πως οι άλλοι σκέφτονται και αισθάνονται (θεωρία του νου)
- Κάνουν φίλους
- Αλληλεπιδρούν με τους άλλους
- Παίζουν παιχνίδια
- Είναι μέλη μιας ομάδας
Λεκτική και μη λεκτική επικοινωνία
Τα άτομα με αυτισμό δυσκολεύονται να:
- Αναπτύξουν και να κατανοήσουν τον λόγο
- Καταλάβουν τις αλλαγές στο νόημα των λέξεων (μεταφορικό λόγο)
- Χρησιμοποιήσουν τη γλώσσα για να επικοινωνήσουν
- Καταλάβουν τη γλώσσα του σώματος
- Έχουν οπτική επαφή με άλλα άτομα
- Εκφράσουν τις απόψεις τους
Φαντασία
Τα άτομα με αυτισμό δυσκολεύονται να:
- Κατανοήσουν τις απόψεις των άλλων
- Αναπτύξουν το φανταστικό παιχνίδι
Κάποια άτομα με αυτισμό έχουν ιδιαίτερες δεξιότητες. Μπορεί να είναι εξαιρετικοί καλλιτέχνες, μουσικοί ή μηχανικοί. Άνθρωποι με υψηλής λειτουργικότητας αυτισμό έχουν συνήθως φυσιολογικό δείκτη νοημοσύνης.
Αιτίες αυτισμού
Η αιτία του αυτισμού είναι, ακόμη, άγνωστη. Παρ’ όλα αυτά, μελέτες δείχνουν πως η αυτιστική συμπεριφορά συνδέεται άμεσα με μεταβολές στη δομή του εγκεφάλου. Έρευνες, που προέρχονται από την Αμερική, μελετούν τη σχέση μεταξύ γονιδίων και αυτισμού ενώ ερευνάται, ακόμη, αν η έκθεση σε χημικές ουσίες σχετίζεται με την εμφάνισή του (Sarah Lennard-Brown, 2003).
Ωστόσο, πρέπει να σημειωθεί πως όλες οι έρευνες βρίσκονται σε πρώιμο στάδιο.
ΠΗΓΗ: Έντυπο “Περί Υγείας”