Η παρεμβατική μέθοδος που μειώνει τον κίνδυνο προεκλαμψίας στην εγκυμοσύνη
Ο μεγαλύτερος κίνδυνος κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης είναι η προεκλαμψία. Αποτελεί την πιο επικίνδυνη μορφή υψηλής αρτιριακής πίεσης και έχει την κύρια ευθύνη για τη μητρική θνησιμότητα παγκοσμίως.
Η πάθηση συνήθως διαγιγνώσκεται μετά τις 20 εβδομάδες κύησης.
Ο προγραμματισμένος τοκετός, με πρόκληση ή καισαρική τομή, μπορεί να αποτρέψει ετησίως περισσότερες από τις μισές περιπτώσεις προεκλαμψίας σε τελειόμηνη κύηση, σύμφωνα με τα ευρήματα νέας μελέτης.
Ο προγραμματισμένος τοκετός, με πρόκληση ή με καισαρική τομή, εφαρμόζεται ήδη για διάφορους λόγους, ωστόσο σπάνια θεωρείται ως παρέμβαση για την πρόληψη της προεκλαμψίας σε τελειόμηνη κύηση. Ο πρόωρος τοκετός μπορεί να θεωρηθεί ως επιλογή για γυναίκες που εμφανίζουν προεκλαμψία κατά τις εβδομάδες 20-36 της κύησης.
Ωστόσο, στις περισσότερες περιπτώσεις η προεκλαμψία εμφανίζεται τις τελευταίες εβδομάδες της κύησης (37-42 εβδομάδες). Ενώ ο έλεγχος για προεκλαμψία είναι ρουτίνας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, υπάρχουν περιορισμένες θεραπευτικές επιλογές που είναι αποδεδειγμένα ασφαλείς και αποτελεσματικές. Η χαμηλή δόση ασπιρίνης μειώνει περισσότερο από το μισό τον κίνδυνο πρόωρης προεκλαμψίας μεταξύ των γυναικών που διατρέχουν κίνδυνο, ωστόσο δεν έχει αποτέλεσμα στον κίνδυνο της προεκλαμψίας στις τελειόμηνες κυήσεις, που είναι τρεις φορές πιο συχνή από την προεκλαψία στις εβδομάδες 20-36.
Οι ερευνητές εξέτασαν ιατρικά αρχεία για περισσότερα από δέκα χρόνια για σχεδόν 90.000 εγκυμοσύνες σε δύο νοσοκομεία της Βρετανίας. Αξιολόγησαν τον κίνδυνο προεκλαμψίας και τα πιθανά οφέλη του προγραμματισμένου τοκετού με τυπικά κλινικά κριτήρια για την προεκλαμψία και με ένα μοντέλο πρόβλεψης κινδύνου με βάση παράγοντες όπως το ιστορικό της μητέρας, η αρτηριακή πίεση, υπερηχογράφημα και εξετάσεις αίματος.
Οι περισσότερες γυναίκες ήταν γύρω στα 30, αυτοπροσδιορίζονταν ως λευκές και είχαν δείκτη μάζας σώματος στα ανώτερα όρια του φυσιολογικού. Περίπου το 10% αυτοπροσδιορίστηκαν ως καπνίστριες, λιγότερο από το 3% είχαν ιατρικό ιστορικό υψηλής αρτηριακής πίεσης, διαβήτη τύπου 2 ή αυτοάνοσης νόσου και μόνο το 3,9% ανέφερε οικογενειακό ιστορικό προεκλαμψίας. Κατά μέσο όρο οι γυναίκες που συμπεριελήφθησαν στη μελέτη γέννησαν στις 40 εβδομάδες και τα δύο τρίτα όλων των συμμετεχουσών είχαν μη προγραμματισμένη έναρξη τοκετού. Περίπου το ένα τέταρτο έκανε καισαρική τομή.
Σύμφωνα με την ανάλυση, ο προγραμματισμένος τοκετός μπορεί να αποδειχθεί αποτελεσματική παρέμβαση για τη μείωση κατά περισσότερο από το ήμισυ του κινδύνου προεκλαμψίας τις τελευταίες εβδομάδες της κύησης.
Η Αμερικανική Καρδιολογική Εταιρεία ανακοίνωσε ότι, στις περιπτώσεις που απαιτείται πρώιμη παρέμβαση για την υποστήριξη καρδιαγγειακής υγείας, είτε πριν, είτε κατά τη διάρκεια την εγκυμοσύνης, είναι σημαντικό οι μητέρες να τρέφονται υγιεινά, να διακόπτουν το κάπνισμα και να μειώσουν το βάρος.
Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρείας Hypertension.