Γιατί οι γιατροί αρνούνται να συνεχίσουν στον Προσωπικό Γιατρό;
Χωρίς τον «ξενοδόχο» φαίνεται ότι υπολόγισε η κυβέρνηση, καθώς για τέταρτη συνεχή χρονιά ο θεσμός του Προσωπικού Γιατρού παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις σε ιατρικό προσωπικό και περιορισμένη συμμετοχή των πολιτών.
Παρά τις διαβεβαιώσεις της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Υγείας για πρόοδο του θεσμού, ο Προσωπικός Γιατρός εισέρχεται στο 2026 με ανοιχτά θέματα που χρειάζονται άμεση αντιμετώπιση.
Ήδη ο ΕΟΠΥΥ έχει απευθύνει πρόσκληση για σύναψη νέων συμβάσεων στους γιατρούς που συμμετέχουν από το 2022, οι οποίες λήγουν στις 31 Δεκεμβρίου 2025, μετά από παρατάσεις.
Ωστόσο, το ενδιαφέρον από τους γιατρούς παραμένει περιορισμένο, με αρκετούς να δηλώνουν ότι δεν προτίθενται να συνεχίσουν τη συνεργασία τους.
Προσωπικός γιατρός: «Κόκκινο πανί» οι κατ’ οίκον επισκέψεις χωρίς αποζημίωση
Η υποχρέωση διενέργειας κατ’ οίκον επισκέψεων χωρίς επιπλέον αμοιβή έχει εξελιχθεί στο μεγαλύτερο αγκάθι της νέας σύμβασης. Οι γιατροί, μέσω του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, χαρακτηρίζουν τον όρο εκτός πραγματικότητας, καθώς τους αναγκάζει είτε να διακόπτουν τη λειτουργία των ιατρείων τους είτε να εργάζονται εκτός ωραρίου, αναλαμβάνοντας επιπλέον επαγγελματικές και νομικές ευθύνες.
Στο πλαίσιο αυτό, ο ΙΣΑ ζήτησε επισήμως την εξαίρεση των προσωπικών γιατρών από την υποχρέωση αυτή, προειδοποιώντας ότι αλλιώς ο θεσμός κινδυνεύει να αποδυναμωθεί περαιτέρω, με αυξανόμενο αριθμό αποχωρήσεων γιατρών.
Εγγραφές μόνο «στα χαρτιά»
Τέσσερα χρόνια μετά την εφαρμογή του, ο θεσμός κινείται σε τεντωμένο σκοινί, αδυνατώντας να ανταποκριθεί πλήρως στις ανάγκες των πολιτών για Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας.
Σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία του υπουργείου Υγείας, στον Προσωπικό Γιατρό είναι εγγεγραμμένοι συνολικά 5.511 γιατροί, εκ των οποίων:
-
4.049 υπηρετούν στον δημόσιο τομέα και στις δομές Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας
-
1.462 είναι ιδιώτες γιατροί συμβεβλημένοι με τον ΕΟΠΥΥ
Το ποσοστό εγγραφής των πολιτών φτάνει το 62,2%, ωστόσο η πραγματική εικόνα πίσω από τους αριθμούς είναι διαφορετική.
Η μαζική ένταξη στο σύστημα πραγματοποιήθηκε κυρίως όταν είχε τεθεί πρόστιμο για όσους δεν εγγράφονταν, με αποτέλεσμα πολλοί πολίτες να δηλώσουν Προσωπικό Γιατρό χωρίς ουσιαστική επιλογή και, συχνά, σε μεγάλη απόσταση από την κατοικία τους.
Το αποτέλεσμα είναι ένας θεσμός με εγγραφές «τυπικές», αλλά χωρίς ουσιαστική σχέση μεταξύ πολίτη και γιατρού. Παράλληλα, πάνω από το ένα τρίτο των ασφαλισμένων παραμένει εκτός συστήματος, δείχνοντας ότι η κοινωνική αποδοχή του θεσμού είναι περιορισμένη.
Παρά τις επανειλημμένες εξαγγελίες για βελτιώσεις και διορθωτικές παρεμβάσεις, οι ίδιοι οι γιατροί καταγγέλλουν ότι ο Προσωπικός Γιατρός εξακολουθεί να λειτουργεί χωρίς επαρκή χρηματοδότηση και χωρίς ουσιαστικά κίνητρα. Όπως επισημαίνουν, «αν δεν υπάρξουν άμεσες αλλαγές, ο Προσωπικός γιατρός κινδυνεύει να παραμείνει και το 2026 στα χαρτιά».